Mehmet Yaş Şiirleri - Şair Mehmet Yaş

Dinlersen anlatırım dilimin döndüğünce;
Ne olur köşe, köşe kaçma beni görünce;
Dünya neye yarar ki, sevenleri küsünce?
Gel sor bana neden de, nasıldır de, niçin de;
Göreceksin çok işler var bu işin içinde.

Âlem yürüse üstüme,
Sen yanımda ol yeter ki.
Kurumuş gönül testime,
Damla, damla dol yeter ki.

Bir yumurta ile bir somun ekmek,
Yiyerek bu hale geldim doktor bey.
Mühim mi kantarın üstünde sekmek,
Diyerek bu hale geldim doktor bey.

Kilom doksan boyum birelli altı,

Yüreğim kan ağlarken işin garibi,
Gülmemi istediler, gülemezdim ki.
Bir taşın kıymetini mümkünmüş gibi,
Bilmemi istediler, bilemezdim ki.

Temmuz cehenneminde bir cumartesi,

Ulusal kimliğim sığmaz tahdide,
Alperenler boyun eğmez tehdide!
Budur bu milletin andı, ahdi de,
Bu asil Milletin esamesi TÜRK;
Başbuğu Mustafa Kemal ATATÜRK!

Kıbrıs’a gitmek isterim,
Emir verin komutanım!
Ben gönüllü bir askerim,
Emir verin komutanım!

“Önce Vatan! ” ilk andımız,

Değişmez ne kadar kafanı yorsan,
Aşk para denince unutulurmuş.
Hele seviyor da sevilmiyorsan,
Bir kadeh içince unutulurmuş.

Yıkım geliyorum demez gelirken,

Alçaklar sıcak olur, yüksekler hayli soğuk,
Sıcacık bir yuvadan yanayım ben arkadaş.
Ne aşırı gül şımar, ne ağla boğuk, boğuk;
Bir sukutu-reva’dan yanayım ben arkadaş.

Düşünen elbet bulur gerçeği kafasından,

Gurbet acı mı, acı!
Yok bu derdin ilacı..
Yine mi yok mektubum?
Yıktın beni postacı.

Bu askerlik sevgilim,

Ey ecdadım! Beni öyle ayırmışlar, öyle koparmışlar ki senden,
Bilmem şimdi hangi yüzle, hangi hakla seni soruyorlar benden..
En azından yazdığın yazıyı yazamam, konuştuğun dili bilmem de;
Bir de üzülme derler, kim üzülür? Kim üzülür ben üzülmemde!

Daha dünkü şanlı tarihim bu gün tozlu raflarda tutsak,