Mehmet Yaş Şiirleri - Şair Mehmet Yaş

Ben böyle ölümleri sevmiyorum be gülüm,
Beni her gün, her saat öldürmek mi niyetin?
Birden bire gelmeli seni beklerken ölüm,
Herkesi halimize güldürmek mi niyetin?

Ben zaten vicdanımdan insafı kaldırmışım,

Ölen kurtulur bu yalan dünyadan,
En büyük rol yine diride kalır.
Bir an önce uyan bu boş rüyadan,
Gençliğin sararan deride kalır.

Neden bekliyoruz mecburiyeti?

Alıştım gönül gurbetine,
Gelse de olur, gelmese de.
Katlanıyorum hasretine,
Bilse de olur, bilmese de.

Tanrım korusun beterinden,

Dinlersen anlatırım dilimin döndüğünce;
Ne olur köşe, köşe kaçma beni görünce;
Dünya neye yarar ki, sevenleri küsünce?
Gel sor bana neden de, nasıldır de, niçin de;
Göreceksin çok işler var bu işin içinde.

Âlem yürüse üstüme,
Sen yanımda ol yeter ki.
Kurumuş gönül testime,
Damla, damla dol yeter ki.

Bir yumurta ile bir somun ekmek,
Yiyerek bu hale geldim doktor bey.
Mühim mi kantarın üstünde sekmek,
Diyerek bu hale geldim doktor bey.

Kilom doksan boyum birelli altı,

Yüreğim kan ağlarken işin garibi,
Gülmemi istediler, gülemezdim ki.
Bir taşın kıymetini mümkünmüş gibi,
Bilmemi istediler, bilemezdim ki.

Temmuz cehenneminde bir cumartesi,

Adını andıkça gözüm dolacak,
Her damla ayrı bir sel bundan sonra.
Boğazımda birer kement olacak,
Saçından düşen her, tel bundan sonra.

Sen benim bahtımın çizdiği yolsun,

Ar edenin kâr ettiği,
Görülmüş mü şu dünyada?
Emeğin boşa gittiği;
Görülmüş mü şu dünyada?

Emek salsan taşa gider;

Kıbrıs’a gitmek isterim,
Emir verin komutanım!
Ben gönüllü bir askerim,
Emir verin komutanım!

“Önce Vatan! ” ilk andımız,