Mehmet Yaş Şiirleri - Şair Mehmet Yaş

Ardım sıra bakakalan,
Gözlerini çok özledim.
Edasıyla muştu salan,
Nazlarını çok özledim.

Belli olmaz sağı solu,

Katlanmak güç hayata,
Şu dünyada gözüm yok.
Belki de doğmak hata,
Şu dünyada gözüm yok.

Sevenler sevilmiyor,

Gönül yare küstü müydü,
Her ne dese suç oluyor.
Kalbe şüphe düştü müydü,
İkna etmek güç oluyor.

Hasret hırsı yoğurdu mu?

Temelinde hile olan binanın,
Çatısı üstüne göçer unutma.
Her kapının kilidini inanın,
Tatlı dil, güler yüz açar unutma.

Düşün senelerden arta kalanı,

Kıvrandırma bana köşe bucağı,
Azrail’den evvel gel acı, acı.
Elinde ömrümün kanlı bıçağı,
Sinemi bir daha del acı, acı.

Kime gönül versem maziye gömdü,

Biliyorum arkadaş senin de bağrın yanık,
Ve sende aynı ezik duygular içindesin.
Kim bilir o gözlerin kaç gecedir uyanık,
Kim bilir hangi yorgun düşlerin göçündesin.

Bazen bir ŞEYHŞAMİLSİN Kafkasya dağlarında,

Ne diye perişan bütün sevenler,
Farkında mısın ki, farkın da mısın?
Ne diye bitmiyor bu serüvenler,
Farkında mısın ki, farkın da mısın?

Sebebi paraysa ayrılığının,

İri bir pitbull cinsi,
Gözleri öyle insi,
Bakıyor sinsi, sinsi,
Bitmiyor hırlaması;
İstanbul fırlaması!

Gel şanlı maziyi irşat edelim,
Madem ki gelip de sordun evladım.
Yalnız biraz öncesine gidelim,
Madem ki kafanı yordun evladım.

Orta Asya’lardan buraya göçtün,

Alıştım gönül gurbetine,
Gelse de olur, gelmese de.
Katlanıyorum hasretine,
Bilse de olur, bilmese de.

Tanrım korusun beterinden,