İhanet sancıları içinde kıvranırken,
Zaman kamerasında seni görür gibiyim.
Ellerin boşluklarda bir şeyler aranırken,
Serabın sahrasında seni görür gibiyim.
Kapılmaya mahkûmsun bu akışın önüne,
Ne acı varı yok ile ispata kalkışı insanın!
“Allah yokmuş! .”, “din afyonmuş! .” siz öyle sanın!
Zira görmek içinde olsa güneşe bakan göz kamaşır,
İşte çözmek istediğin bu sırda çözüldükçe dolaşır!
Allah vardır! Sakın şüphe etme varlığından;
Allah vardır! Sakın şüphe etme varlığından;
Sanma her keşfini, her icadını uygarlığından..
Örnek mi istiyorsun? İşte, kanın, kemiğin, etin!
Bunların zerresini imal etsinde görelim medeniyetin..
Yok beşer, yok! hayal kurma bu çok imkansız;
Ardım sıra bakakalan,
Gözlerini çok özledim.
Edasıyla muştu salan,
Nazlarını çok özledim.
Belli olmaz sağı solu,
Katlanmak güç hayata,
Şu dünyada gözüm yok.
Belki de doğmak hata,
Şu dünyada gözüm yok.
Sevenler sevilmiyor,
Gönül yare küstü müydü,
Her ne dese suç oluyor.
Kalbe şüphe düştü müydü,
İkna etmek güç oluyor.
Hasret hırsı yoğurdu mu?
Biz mazinin atiye uzanan kollarıyız,
Asil milletimizin mutlu yarınlarıyız,
Atatürk gençliğinin şanlı destanlarıyız,
Her oyunun eninde, sonunda bozacağız;
Vatan hainlerini af edersek alçağız!
Sen bana gel dersinde,
Koşarak gelmez miyim?
Haber gönderirsinde,
Coşarak gelmez miyim?
İçim kan ağlar olsa,
Gel oyna uzak durma,
Bir başına oturma..
Oynayıp dans edelim,
Olmaz diye tutturma,
Gel oyna fıkır, fıkır,
Dostluğa boynumuz kıldan da ince,
Zulmün mezarını kazarız nazlım.
Şükür ki, ermişiz biz bu bilince,
Varsa kötüleri ezeriz nazlım.
Kader türlü, türlü sille vursa da,




-
Mehmet Getizmen
-
İdris Akmetin
-
İdris Akmetin
Tüm YorumlarDizelerini zevkle okuduğum bir ozanımız. Akıcılık, ahenk, duygular; ustaca işlenmiş bir dantel güzelliğinde. Kutluyorum değerli ozanımızı.
Kıbrıs da aynı kırk, yıldan beriye,
Kerkük’ten bir ağıt kaldı geriye..
Kırmızı çizgiler döndü griye;
Şark’ın ihmalini gel de gör Atam!
Sevr’in artıkları suçlar Lozanı,
Ne idraki mümkün ne de izanı..
Hele Güneydoğu cadı kazanı,
81 İl’ini gel de gör Atam!
Kıbrıs da aynı kırk, yıldan beriye,
Kerkük’ten bir ağıt kaldı geriye..
Kırmızı çizgiler döndü griye;
Şark’ın ihmalini gel de gör Atam!
Sevr’in artıkları suçlar Lozanı,
Ne idraki mümkün ne de izanı..
Hele Güneydoğu cadı kazanı,
81 İl’ini gel de gör Atam!