Mehmet Yaş Şiirleri - Şair Mehmet Yaş

Ben kimim,
Kim miyim?
Ben garip bir şairim.
Elimde bir kalemim var,
Birde sevgiye hasret kalbim..
Başka ne sevenim var,

Sizi gidi zıt kardeşler,
Bir arada işiniz ne?
Dokunulmaz gayretkeşler,
Ankara’da işiniz ne?

Bana anlat derdini,
Sana derman olayım.
Gizleme hiç sevgini,
Sana kurban olayım.

Bir yerde buluşalım,

Belki haksız bulacaksın,
Seni sevmemi,
Sana gönül vermemi,
Belki yersiz bulacaksın;
Hayatına girmemi.

Her ne olursa olsun senin adını,
Anmak istemiyorum, istemiyorum!
Kendi elinle yıktın gönül tahtını,
Kurmak istemiyorum, istemiyorum!

Alıştım ben yılların talanlarına,

Adın bir mukaddes dua içimde,
Anmasam olmuyor, ansam olmuyor.
Bilmem ki bu aşkın günahı kimde,
Yanmasam olmuyor, yansam olmuyor.

Ölmeği düşündüm sensiz bir ara,

Söz ağızdan, yağlı kurşun namludan,
Sekti mi bir daha dönüşü yoktur.
Yolcu yola revan olup avludan,
Çıktı mı bir daha dönüşü yoktur.

İstesen de sur örülmez alçıdan,

İnsan hayatı da dört mevsim gibi,
Bahar, yaz, sonbahar derken, kış gelir.
Kimi bahçelere işin garibi,
Başka diyarlardan ürken kış gelir.

Ben bile unutmuşum,
60 yıl önce bu gün,
Başlayan bu serüveni..
Başkası hatırlamamış çok mu?
İnişli Çıkışlı,
Acı tatlı,

Gönlümdeki bu boşluğun,
Hiç dolmayan yanı sensin.
Bu ürperten sarhoşluğun,
Serde esen fanı sensin.

Mevzu hem zor, hem karışık,