Mehmet Yaş Şiirleri - Şair Mehmet Yaş

Dile kolay bunca yılın özlemi,
Günler bir çırpıda geçmiyor anne.
Dimağımdan o zor günün gözlemi,
Hiçbir fırtınayla uçmuyor anne.

28 Şubat, yetmiş ikide,

Ben kimim,
Kim miyim?
Ben garip bir şairim.
Elimde bir kalemim var,
Birde sevgiye hasret kalbim..
Başka ne sevenim var,

Bana anlat derdini,
Sana derman olayım.
Gizleme hiç sevgini,
Sana kurban olayım.

Bir yerde buluşalım,

Belki haksız bulacaksın,
Seni sevmemi,
Sana gönül vermemi,
Belki yersiz bulacaksın;
Hayatına girmemi.

Her ne olursa olsun senin adını,
Anmak istemiyorum, istemiyorum!
Kendi elinle yıktın gönül tahtını,
Kurmak istemiyorum, istemiyorum!

Alıştım ben yılların talanlarına,

Adın bir mukaddes dua içimde,
Anmasam olmuyor, ansam olmuyor.
Bilmem ki bu aşkın günahı kimde,
Yanmasam olmuyor, yansam olmuyor.

Ölmeği düşündüm sensiz bir ara,

Rüzgar ıslık çalarken tozlu bir köy yolunda,
Kuşlar cıvıldaşırken ağaçların dalında,
Düşler bestelenirken bir çoban kavalında,
Senin şairliğinin ne alemi var şair?
Doğa’nın da elinde bir kalem’i var, şair!

Bu Şehir hayata ilk göz açışta,
İlk defa dünyayı gördüğüm Şehir.
Korucuk, birazcık kalsa da dışta,
Bu Şehir çok düşler kurduğum Şehir.

Ta İNCE BURUNDAN görünür ADA;

Ben bile unutmuşum,
60 yıl önce bu gün,
Başlayan bu serüveni..
Başkası hatırlamamış çok mu?
İnişli Çıkışlı,
Acı tatlı,

Gönlümdeki bu boşluğun,
Hiç dolmayan yanı sensin.
Bu ürperten sarhoşluğun,
Serde esen fanı sensin.

Mevzu hem zor, hem karışık,