Mehmet Yaş Şiirleri - Şair Mehmet Yaş

İnsanın en kutsal üç şeyi varsa,
Fikir’dir, iman’dır, ar’dır unutma.
Bu üç değer birbirinden koparsa,
Bu dünya insana dar’dır unutma.

Aç kurt doymak bilmez dünyayı versen,

Milyonlarca insan mutsuz yaşarken,
Benim mutluluğum bana yetmiyor.
Eğrilikler birbirini aşarken,
Benim doğruluğum bana yetmiyor.

İnsanım imkân yok hissiz olmama,

Sana da değmezmiş,
Sende şıllığın birisin.
Sende her kadın gibi,
Para gibi,
Elin kirisin.

Her gün saat sıfır yedi kırk beşte,
Camda görünüşün az şey değil ki.
Yanıp, kül olurken ben bu ateşte,
Camda bir gülüşün az şey değil ki.

İstersen isyan de, ister asilik;

“Dün, dün ’dür” bugünde, bu gün tamamda,
Yarına da kafa yordun mu baba?
Yeğen Yahya H.E.P.’çilerle hamamda,
Ne pazarlık yapmış sordun mu baba?

Miadı dolunca, şöhretin, şanın;

Bahar sarhoşluğu başıma vurmuş,
Bu akşam yazmamak elimde değil.
Sessizlik önceden belki huzurmuş,
Bu akşam bozmamak elimde değil.

Baharı yüklenmiş bütün çiçekler,

Bu sabah yine geçtim saat yedi kırk beşte,
Ve sen orada yoktun camlara bakındım da.
Bu sabah bir başkalık vardı doğan güneşte,
Tan yeri ağlıyordu bir ara bakındım da.

Ben işte hep böyleyim sabah akşam demeden,

Bu Ülkede hain barındırmadık,
Bizim başımızda Başbuğ var iken!
Bize güveneni utandırmadık,
Bizim başımızda Başbuğ var iken!

Sevmemiş olsam da ayrılıkları,
Başka çarem mi var? Ayrılıyorsam.
Tasvip etmesem de kırgınlıkları,
Başka çarem mi var? Kırılıyorsam.

Gönlüm hasret ile dağlandığında,

Kader örmüş ağını,
Bakma sen düşüyorsam.
Yüreğim kor yığını,
Bakma sen üşüyorsam.

Olmasan da farkında,