Mehmet Yaş Şiirleri - Şair Mehmet Yaş

Milyonlarca insan mutsuz yaşarken,
Benim mutluluğum bana yetmiyor.
Eğrilikler birbirini aşarken,
Benim doğruluğum bana yetmiyor.

İnsanım imkân yok hissiz olmama,

Sana da değmezmiş,
Sende şıllığın birisin.
Sende her kadın gibi,
Para gibi,
Elin kirisin.

Her gün saat sıfır yedi kırk beşte,
Camda görünüşün az şey değil ki.
Yanıp, kül olurken ben bu ateşte,
Camda bir gülüşün az şey değil ki.

İstersen isyan de, ister asilik;

“Dün, dün ’dür” bugünde, bu gün tamamda,
Yarına da kafa yordun mu baba?
Yeğen Yahya H.E.P.’çilerle hamamda,
Ne pazarlık yapmış sordun mu baba?

Miadı dolunca, şöhretin, şanın;

Bahar sarhoşluğu başıma vurmuş,
Bu akşam yazmamak elimde değil.
Sessizlik önceden belki huzurmuş,
Bu akşam bozmamak elimde değil.

Baharı yüklenmiş bütün çiçekler,

Bu sabah yine geçtim saat yedi kırk beşte,
Ve sen orada yoktun camlara bakındım da.
Bu sabah bir başkalık vardı doğan güneşte,
Tan yeri ağlıyordu bir ara bakındım da.

Ben işte hep böyleyim sabah akşam demeden,

Fırtınalı uzun bir yolculuğun ardından,
Asude bir liman da durulmalı gönüller.
Kim varsa ayrı düşen yuvasından, yurdundan,
Bayram da başköşeye kurulmalı gönüller.

Bunca yıl yaşıyoruz hiç bitti mi gaile,

Yeter ki gel saatler kaçı vurursa vursun,
Her saniye yolunu gözlediğim sevgili.
Bıraktığın o narı-cehennemde bulursun,
Hasretiyle ruhumu közlediğim sevgili.

Reva mı baharında bir goncanın soluşu?

Sevda çöllerinde esir düşünce,
Mecnunun verdiği her emek boşmuş.
İnsanın bir kere bahtı küsünce,
Şansını çöllerde denemek boşmuş.

Yaratanın her emrine uyunuz,
Hakkın defterini dürmemek için.
Gaipten yükselen sesi duyunuz,
Hesabı tabutta görmemek için.

İnsan bir damladır katre içinde,