Mehmet Yaş Şiirleri - Şair Mehmet Yaş

Seni beklemek öylesine boş ki;
Gidenlerin hangisi geri dönmüş?
Dalından kopmuş bir sarı yaprak gibisin.
Çaresizim rüzgârın önünde.
Kim bilir hangi bataklığa düşeceksin!

SEN BANA
EL OLAMAZSIN


Bu ayrılık neden niçin,
Sen bana el olamazsın!

Ben sensiz gönlümü avutamadım,
Belki sen avutmuş olabilirsin.
Ben seni bir türlü unutamadım,
Sen beni unutmuş olabilirsin.

Ne çıkar arada arayıp sorsan,

Bir gün acılarla yanan bağrını,
Dağlarsın bir tanem, sende dağlarsın.
Ecelin okuna gönül ağrını,
Yeğlersin bir tanem sende yeğlersin

Yakılmış, yıkılmış bir şehir gibi;

Uzanan elimi geri çevirme,
Hiç değilse dostça sıkıver gitsin.
Gönlüme girmeden kanıma girme,
İstersen dünyamı yıkıver gitsin.

Masala dönse de kurulan düşler,

Boğazımda düğümlenir seneler,
Sen aklımdan çıkmıyorsun bir türlü.
Seni hatırlatan neler yok, neler;
Sen aklımdan çıkmıyorsun bir türlü.

Belki, içimdeki sensizliğinden;

Sen giderken yüreğime düşer bir acı,
Yanar yıkar, yıkar yakar, kül eder beni.
Ben sussam da garip gönlüm senden davacı,
Aşkın ölüm ilam’ıma pul eder beni.

Sen giderken her gecenin sabahı ile,

Bir ümit salını koça derya da,
Sürürüm vallahi yar senin için.
Kabir azabını yalan dünya da,
Görürüm vallahi yar senin için.

Seni sevmek imiş benim kaderim,

Sıcak bir yaz gününün gönlümü doldurduğu,
Duygular içersinde seni düşünüyorum.
En güzel hayallerin, düşlerin kurulduğu,
Bir parkın bahçesinde seni düşünüyorum.

Yine aynı bu parkta meltem ılık, ılıktı;

Söyle badem gözlüm, kiraz dudaklım,
Seni nerelerden hatırlıyorum?
Belki de yıllardır sendeydi aklım,
Seni bir yerlerden hatırlıyorum.

Bakışın aşina, gözün aşina;