Mehmet Yaş Şiirleri - Şair Mehmet Yaş

Çiçek göz ile sevilir,
Kanına girmeye gelmez.
Güzel söz ile sevilir,
Elini sürmeye gelmez.

İnce düşün, çok sık ele,

İnsan, insan kıymetini,
Bilmiyorsa, ne diyeyim.
Köpek, köpeğin etini,
Yemiyorsa, ne diyeyim.

Bir acayip devrin seyri,

Bu ellerdir işleyen kendi ham maddesini,
Bazı gün renk alarak bir madenin pasından;
Bazı gün tanınmazlar mürekkep boyasından;
Bu ellerdir yücelten hayat abidesini.

Bu eller ki, mimarı olmuş her uygarlığın;

Ne tuhaf şu dünya,
Şu hayat, şu insanlar.
Ne kadar buruk,
Ne kadar acı,
Mutlu olan yok mu?
Var! Var ama

Bu giden vapur ile; bir temmuz akşamında,
Benden de bazı şeyler koptu gidiyor sanki.
Bu şirin Kara Deniz kentinin rıhtımında,
Son anons’la bir masal daha bitiyor sanki.

Biz bu gün Vatanın her yöresinden,
Ülkemizle gurur duymaya geldik.
Meriç’ten, Sinop’tan, Kars’tan, Mersin’den,
Milletçe el-ele olmaya geldik.

Görsün bütün dünya milli direnci,

Eğer bizi birileri,
Satarsa, biz de satarız!
Yüzsüzce ileri, geri,
Çatarsa, biz de çatarız!

Gaz döküp közün üstüne,

Bizi arıyorsanız,
İzmir caddesindeyiz.
Ziya paşa kasrının,
İki sokak altında,
Münir Bey köşkündeyiz.
Annem, babam kardeşim,

Ben Karadeniz’in Sinop il’inden,
Merkez İlçesi, Korucuk Köy’ünden,
Korucuk Köyünün Göğlügöl’ünden,
Arif oğlu Mehmet Yaş’ım arkadaş.

Tahsissen 54 doğduğum tarih,

Yurt parçası olsunda derya olsun, dağ olsun;
Nehir olsun, göl olsun, bahçe olsun bağ olsun;
Ölümsüz bekçileri siperde tam teçhizat;
Şanlı Türk Ordusunun Askerleri sağ olsun!

Al sancağın altında yüzyıllardır özgürüz,