Mehmet Yaş Şiirleri - Şair Mehmet Yaş

Bin bir telaş içinde,
Geldi geçiyor ömrüm.
Her dem hercümerç’in de,
Beni seçiyor ömrüm.

Olsam da dergâhında,

Ümit yeşermiyor gönül bahçe’mde,
Divane gibiyim, deli gibiyim.
Can veriyor canım kendi pençe’mde,
Yaşamış olsam da ölü gibiyim.

Gayrı bilmiyorum hangimiz haklı,

Şimdi o hayli uzak yuvasından,
Kanadı kırık bir kuş gibi.
Bilmediği bir mevsimin hükümranlığında,
Benim için çırpınıyor yinede..
O küçücük kalbinde bir yudum sevgiyle,
Yolunu arıyor duyguların karamsarlığında.

Şu garip gönlümün çilesi bir gün,
Dolmadı bir türlü dolmadı hâşâ!
Kaderin elinde olmuşum sürgün,
Şanssızlık yakamı salmadı hâşâ!

OLMADI HİÇ!

Bana candan canım diyen,
Bir cananım olmadı hiç!
Şu çilem mütemadiyen,
Bir gün olsun dolmadı hiç!

Sevdimse eğer seni ak alnına hiç kimse,
Kara leke süremez, sürmemesi gerekir!
Cezası neden senin suçu ben işledimse,
Bu da kader olamaz, olmaması gerekir!

Yeter artık zorbanın, zulmün egemenliği,

Burçlara bakıyormuş,
Şarlatana bak hele.
Gelecek okuyormuş,
Şarlatana bak hele!

Palavralar diz boyu,

Gökteki her yıldız bir başka ağlar,
Nafile söndürür şu seher vakti.
Kızıl tan yerini bir hüzün bağlar,
Deliye döndürür şu seher vakti.

En içli deyişler ona düzülmüş,

Ben sensiz gönlümü avutamadım,
Belki sen avutmuş olabilirsin.
Ben seni bir türlü unutamadım,
Sen beni unutmuş olabilirsin.

Ne çıkar arada arayıp sorsan,

Bir gün acılarla yanan bağrını,
Dağlarsın bir tanem, sende dağlarsın.
Ecelin okuna gönül ağrını,
Yeğlersin bir tanem sende yeğlersin

Yakılmış, yıkılmış bir şehir gibi;