Mehmet Yaş Şiirleri - Şair Mehmet Yaş

Kasnak dönmezse,
Mil dönmüyormuş!
İçten ten gelmezse,
Dil dönmüyormuş!

Yanıp kavrulan,

Bu şehir bana yabancı,
Bir türlü uyuşamadım.
İnsanları hep yalancı,
Bir türlü anlaşamadım.

Sen sevmişsin eller almış,

Görmek için, sevmek için ormanı,
Bir piknik yerine gitmemiz yeter.
Ormandadır miski-amber harmanı,
Izgarayı köze sürmemiz yeter.

Ormandadır, kurdun, kuş’un yuvası;

Her sabah o yola doğru koşarken,
Gönlüm Ummanlarla boğuşur tatlım.
İki beden bir tek kalpte yaşarken,
Ölsek de ruhumuz buluşur tatlım.

Sen camlarda kaldın, bense yollarda,

Benimde bir zamanlar gönlüm bahardı,
Soldurdu bak soldurdu o zalim eller.
Benimde gonca, gonca güllerim vardı,
Yoldurdu bak, yoldurdu o zalim eller.

İçimdeki şu ahu-zardan habersiz,

Bu öfke, bu kin yumağı,
Bir gün çürür Ozan Arif.
Korumuzla bu buz dağı,
Er geç erir Ozan Arif.

Katır, güvercin, ok, arı;

Vurma hey ozanım sazın teline,
İçinde milletin tutkusu yoksa.
Çalarsın, söylersin kendi haline,
Toplumun sevinci, kuşkusu yoksa.

Herkes istediği makamdan vursun,

Hasreti bir çığ gibi büyür içimde,
Özlediğime değse, değse arkadaş.
Her gün dedektif gibi başka biçimde,
İzlediğime değse, değse arkadaş.

Bir tatlı gülüşüne bin ümit verdim,

Dört mevsimin ayrı, ayrı rengini,
Özledim Türkiye’m özledim seni.
Bulamadım benzerini, dengini,
Özledim Türkiye’m özledim seni.

Akşamları esen serin yeline,

Şiir defterimin her yaprağında,
Bitmeyen dertlerim sıra, sıradır.
Sürdüğüm demlerin her uğrağında,
Mevsim daima kış bora, boradır.

Hasretim içten bir sıcak sevgiye,