Mehmet Yaş Şiirleri - Şair Mehmet Yaş

Her saniye nabzımda sen vururken,
Şimdi damarından at mı diyorsun?
Bu ahir ömrümde koynun dururken?
Bir avuç toprakta yat mı diyorsun?

Hiç mi hatırım yok diyorsun ama

Sevmek kaderi olanlar,
Sevmesin de ne eylesin.
Sevip, sevip ayrılanlar,
İçmesin de ne eylesin.

Sevda derler ölüm aslı,

Ne kadar düşünsen, yine nafile,
Aklın sınırları çok dar geliyor.
Haddini bilmeyen birçok gafil’e,
Sınır boylarından ihtar geliyor.

Zorlansa da aşılmıyor hudut’lar,

Ben yıllardır hep bu yola bakarım,
Bir seni gözlemek zor gelir bana.
Hasretinle demlenince efkârım,
Bağrımı közlemek zor gelir bana.

Hiç kimsenin kaygısına düşmedim,

Elveda demeden bir daha düşün,
Ahde-vefa duyan bir özün olsun.
Beni de kahreder senin çöküşün,
Ne diye arada bir hüzün olsun.

Ayrılık ikimiz için de çile,

En içten saygı ve selamlarımla,
Yücel’in yazdığı doğru mu Yılmaz?
Bu yıl da şansınız yokmuş tarımla,
Köyün aç kaldığı doğru mu Yılmaz?

Dul Ayşe esiri olmuş borsanın

İş, iş’tir, mümkün mü aksini göster;
Anıldığı gibi kolay değildir.
En basit iş dahi yetenek ister,
Sanıldığı gibi kolay değildir.

Sanma ki, aynı şey bilmekle, görmek,

Fitne fesat ocağında,
İmanını yakanlar var.
Anayurdun kucağında,
Kanı bozuk çıkanlar var.

Soran olmaz neden, niçin,

Hayat insan zekâ’sının ürünü,
Tüketme beyhude yere ömrünü,
Geçip giden yılların bir gününü,
İstesen de geri döndüremezsin.

Bir yere gelir ki, yaşın ansızın;

Seni her gün göreyim de,
Her engeli aşarım ben.
Bir yangın ki, yüreğimde,
Kül etmezse şaşarım ben.

Ben bu yolda yorulmuşum,