Mehmet Yaş Şiirleri - Şair Mehmet Yaş

Gözlerin kör olur, kulağın sağır,
Gönül bir zalimi sevmeye görsün.
İhanet ölümden daha da ağır,
Kader ağlarını örmeye görsün.

Şimdi korkuyorum seni bulmaya,

Sevmek kaderi olanlar,
Sevmesin de ne eylesin.
Sevip, sevip ayrılanlar,
İçmesin de ne eylesin.

Sevda derler ölüm aslı,

Ne kadar düşünsen, yine nafile,
Aklın sınırları çok dar geliyor.
Haddini bilmeyen birçok gafil’e,
Sınır boylarından ihtar geliyor.

Zorlansa da aşılmıyor hudut’lar,

Ben yıllardır hep bu yola bakarım,
Bir seni gözlemek zor gelir bana.
Hasretinle demlenince efkârım,
Bağrımı közlemek zor gelir bana.

Hiç kimsenin kaygısına düşmedim,

Elveda demeden bir daha düşün,
Ahde-vefa duyan bir özün olsun.
Beni de kahreder senin çöküşün,
Ne diye arada bir hüzün olsun.

Ayrılık ikimiz için de çile,

En içten saygı ve selamlarımla,
Yücel’in yazdığı doğru mu Yılmaz?
Bu yıl da şansınız yokmuş tarımla,
Köyün aç kaldığı doğru mu Yılmaz?

Dul Ayşe esiri olmuş borsanın

İş, iş’tir, mümkün mü aksini göster;
Anıldığı gibi kolay değildir.
En basit iş dahi yetenek ister,
Sanıldığı gibi kolay değildir.

Sanma ki, aynı şey bilmekle, görmek,

Bu ıssız sahillerde daha dün beraberdik,
Ayrılmamak üzere ne yeminler ederdik.
Yarınları düşünür sonsuz bir mutlulukla,
Ya denizde yüzerdik, Ya kumsalda gezerdik.

Şimdi aynı kumsal da sen başka biriylesin,

Fitne fesat ocağında,
İmanını yakanlar var.
Anayurdun kucağında,
Kanı bozuk çıkanlar var.

Soran olmaz neden, niçin,

Hayat insan zekâ’sının ürünü,
Tüketme beyhude yere ömrünü,
Geçip giden yılların bir gününü,
İstesen de geri döndüremezsin.

Bir yere gelir ki, yaşın ansızın;