Mehmet Yaş Şiirleri - Şair Mehmet Yaş

Sen ilim ve irfanın en berrak şelalesi,
Bent tutmaz seller gibi taşarsın öğretmenim.
Ufkunda hiç sönmeyen uygarlık meşalesi,
Bütün karanlıkları aşarsın öğretmenim.

Yurt ve Millet sevgisi ders ’inde şekillenir;

Çay’ın taşı ile çay’ın kuş ’unu,
Vuran adam neden zengin olmasın!
Malum milyarların her kuruş’unu,
Çalan adam neden zengin olmasın!

Nehir’in kaderi deniz’e akmak,

Akçakoca, Sarp arası,
Cennet gibi manzarası,
Karadeniz’dir burası..
Kor yüreklim al benizlim;
Merhaba Karadenizlim!

Gönlümüzü som ateşle kavuran,
Hangimizin içinde bir anı yok?
Kim bu, emrivakileri buyuran?
Görünen, bilinen hiçbir yanı yok!

Bu şair denilen adam bir deli,

İçimde kanayan gizli yarayı,
Dindirmek o kadar kolay değil ki.
Bulamadım bahtım ile arayı,
Öyle, sıradan bir olay değil ki.

Her şeyi kül edip yakan yangını,

Sevgiler ağlıyorsa,
Sevenleri utansın.
Yollar ayrılıyorsa,
Gidenleri utansın.

Bahaneye lüzum yok,

Butonunda sen varsın hangi ışığı yaksam,
Her derdin dilem’inde sen varsın öğretmenim.
Her imza sana ait hangi esere baksam,
Her ilmin kaleminde sen varsın öğretmenim.

Başöğretmen Atamdan devralınan nöbette,

Ey! Şehit anası mübarek kadın,
Sen bu Yurda bir kahraman adadın,
Şimdi bütün millet senin evladın!
Sen, bütün Milletin anası oldun;
Sen bütün milletin kalbine doldun!

Ben senin değişmez alın yazınım,
Beni bir kalemde silemezsin sen.
Sır küpü içinde ince sızınım,
Beni ağlatarak gülemezsin sen.

Şimdi bir sillede bana sen vurma,

Payıma hep sensizlik düşüyor akşamlardan
Yolların sükûnete kavuştuğu bir anda.
Bazen ışık, bazen de sesin taşar camlardan,
Karanlığın her yana renk vurduğu bir anda.

Nedense bu gizemli sessizliğe uyarım,