Mehmet Yaş Şiirleri - Şair Mehmet Yaş

Türk genci yurdun yarını,
Bir mukaddes emanettir.
İfşa etme dost sırrını,
Bir mukaddes emanettir.

Muhtaç isek bilgisine,

Aliminden ürkmez ilim,
Aciz kalıyorsa bilim,
Kopuyorsa sık, sık filim,
Formül’de ki riya’dandır,
Edep’tendir, haya’dandır.

Bu ateşi gönlüme sen yaktın,
Sende aynı korda yanacaksın.
Sen beni yarı yolda bıraktın,
Sende bir meçhulde kalacaksın.

Bu dünya eden bulur dünyası,

Sen sabır’a sabır ekle,
İman yüklü bir yürekle..
Yıkılır mı top, tüfekle?
Hele sabır, hele sabır;
Sığındığım kale sabır!

İstiklâl türküsünü,
Bir devrin öyküsünü,
Var olma Ülkü’sünü,
ATATÜRK’E Borçluyuz;
Ödemezsek suçluyuz!

Adam olmak çok zormuş, hele de bu zamanda,
Fakat istifa edip çocukta olunmuyor.
Biraz garip değil mi? En ideâl adamda,
Muhakkak adamlığın bir yanı bulunmuyor!

Adamın ya kafadan noksan birkaç tahtası,

Yedi düvel görmüştü yine yanıldığını,
Anlamıştı her biri kime saldırdığını..
Türkün ölmezliğini,”Hasta! .” olmadığını;
Yeni baştan gösterdik 30 Ağustos günü!

Anlatsa o günleri, o yerler dillense de;

Baksana örf adet ne hale düşmüş,
Bu sızı diner mi? Diner mi rezil!
Kardeş, kardeşine düşmanca küsmüş,
Yaptığın hainlik hüner mi rezil?

Rüşvetin gücüyle işler bağlanır,

Eğer zor geliyorsa,
Arama sorma beni.
Böyle seviliyorsa,
Beyhude yorma beni.

Ben kahrınla dolmuşum,

Bizi kimse tutamaz,
Biz el ele verirsek.
Kemiremez, yutamaz!
Biz el ele verirsek.

Önce iri oluruz,