Mehmet Yaş Şiirleri - Şair Mehmet Yaş

Senin gözlerinden yeşilse eğer,
Gezdiğin Ak Göl’ün suyu kurusun.
Senin bir bakışın dünyaya değer,
Biçare gönlümün huyu kurusun.

Bu kara sevdayı telin edenin,

Kapısından bizar eşik,
Pencere, tül, cam ağlıyor
Ar perdesi delik, deşik,
Şeref, şöhret, şan ağlıyor.

İnsanlığa pusu kurup,

Şu dünyaya geldiğimiz,
Geçtiğimiz yalan olur.
Giydiğimiz, yediğimiz,
İçtiğimiz yalan olur.

Ayları yıllar sürükler,

Bu hale düşecek adam değildim,
Bir zalime gönül vermiş bulundum.
Belki de önünde boşa eğildim,
Boynumu beyhude eğmiş bulundum.

İstediğin suçla yargıla beni,

Bir aşkın yeri bir başka sevdayla,
Seneler geçse de dolmuyor gülüm.
Geçmiş silinmiyor bir elveda’yla,
Sensiz olmuyormuş, olmuyor gülüm;
Yerin dolmuyormuş, dolmuyor gülüm.

Bu kağnılar bir devrin isimsiz kahramanı,
Henüz yazılmasa da hikayesi, romanı..
Uyanan tabiatta şimdi tarla zamanı,
Baharı müjdelerken çatıda leylekleri;
Nasıl yâd edilmez ki kağnı tekerlekleri!

Adıma şair denir, ötesi hiç sorulmaz,
Sır olmak, sezilmekten daha güzel herhalde
Gözyaşı neden akar üstünde hiç durulmaz,
Ağlamak, çözülmekten daha güzel herhalde.

Bir çoğu sermayemi arar, sorar, inceler;

Devletin başına Devlet Bahçeli,
Gelecek desek de gelmiyor işte!
Birçok dinozorun geldi eceli,
Ölecek desek de ölmüyor işte!

Baltaya gülüyor dağın odunu,

İnsanoğlu kulak ver vicdanının sesine,
Bir yol tutmuş gidersin fıtratının aksine..
Yaşamak bu değil ki, insanlık bu olamaz!
Adeta hayvanlarla yarış edercesine.

Gafil olma her geçen, gün döner aleyhine,

İnsafın vicdanın nerede senin,
Seveni murada ermeyen dünya.
Yüzyıllardır aynı gider düzenin.
Garibin halini görmeyen dünya.