Mehmet Yaş Şiirleri - Şair Mehmet Yaş

Benim şu boynumun bükülüşüne,
Düğün de, bayram da, seyran da yetmez.
Bağrımın günbegün sökülüşüne,
Onun uğradığı hüsran da yetmez.

Hıncım zapt olmuyor ne kadar çatsam,

Gözlerin mi mavi’ye boyuyordu engini;
Gökler mi gözlerinden alıyordu rengini?
Sensiz bulamıyorum mavinin ahengini..
Göklerin maviliği seninle bitti gülüm;
Özlenen mavilikler seninle gitti gülüm.

Bela geliyorum demez adama,
Varacak olsa da sonu idama..
Okkalı bir sille hak etti ama,
Dövemezsin beyim, dövmesi yasak;
Yasak, yasak, yasak.. dövmesi yasak!

Bırak her iyiye karşı çıkmayı,
Hey arkadaş! Varsa tez’ini göster.
“Tek yol..” sanıyorsan yakıp, yıkmayı,
At maskeni gerçek yüzünü göster.

Okuyun tarihten Türk Destanını;

Sen hâlâ kendini ne sanıyorsun?
Hey deli, hey dertli, hey koca gönül.
Ne hükmün var, neye kıvanıyorsun?
Hey deli, hey dertli, hey koca gönül.

Sanma ki bunca yıl beni avuttun,

Kendini ne kadar oyalasan da,
Her rol’ün miadı bir başka olur.
Her şeyi unuttum bitti sansan da,
Ruhunun feryadı bir başka olur.

Yazgısına mahkûmsun bu kaderin,

Burcu, burcu sevda yüklü olsun da,
Mümkün mü dermesin şu deli gönül?
Hasretin korunda avutulsun da,
Mümkün mü yanmasın şu deli gönül?

İnsandır insanı yüreklendiren,

Boş yere bekledim, dönersin diye,
Buluşmak bir türlü kısmet olmadı.
Bu aşktan bir hüzün kaldı geriye,
Kavuşmak bir türlü kısmet olmadı.

Sensiz doğan her gün hasret kokuyor,

Geçmedi bir günüm dertsiz, cefasız,
Bahtımı güldürmek mümkün değilmiş.
Ben mi talihsizim, yâr mı vefasız?
Akıl sır erdirmek mümkün değilmiş.

Çoğu yaşanmadan geçen yılları,

Ey fani ne haddine sonsuzluğu aramak;
Zaman bir nehir gibi terse akmaz diyorsan.
Fakat senin elinde yüzyıllarca yaşamak;
Bu koskoca dünya da bir ömür az diyorsan!