Mehmet Yaş Şiirleri - Şair Mehmet Yaş

Veda üstüne veda,
Ne haldeyim gör beni.
Bitti artık bu sevda,
Ne ara, ne sor beni

Kapılmışım bir düşe,

Kurduğum hayallerin,
Sonrasında kayboldum.
Dost bildiğim dillerin,
Tafrasında kayboldum.

Hayata ilk bakışım,

Arı balı çiçeğinden,
İnsan peteğinden alır.
Mert gücünü bileğinden,
Namert de bey’inden alır.

Kimileri asaleti,

Ne tuhaf değil mi?
Ben sana “uydu'm olur musun? ” diyorum.
Aslında ben senin peyk’in olmuşum da;
Yörüngende dönüyorum.

Bir dünyalıyım ama,

Köylülerimizi güneş doğmadan,
İşbaşında bulur köy sabahları.
Alaca karanlık fecri boğmadan,
İnsanlarla kaynar köy tarlaları.

Türküsüne beste kaval sesleri,

Köylümüzün gözü, kulağı, dili,
Suyunda, aşında Köy Hizmetleri.
Genel Müdürlüğü, Bölgesi, İl’i,
Hizmet yarışında Köy Hizmetleri.

Üç genel müdürlük birleştirildi,

Tanrım gör diye göz veriyor amma,
Görmesen olmuyor, görsen olmuyor.
Her gönülde bir aşk ayrı muamma,
Sevmesen olmuyor, sevsen olmuyor.

Dünyaya dert çekmek için geldinse,

Hoşnut muyum sanki bu durumlardan,
Nasıl göçtüğümü sen biliyorsun
Her gece o ıssız kaldırımlardan,
Neden geçtiğimi sen biliyorsun.

Bu aşk şarabının gönül mahzeni,

Gözünde yaşların sele dönünce,
Bana inansan da çok geç olacak.
Bu gün ki dostların ele dönünce,
Beni arasan da çok geç olacak.

Ne olur konuşma ileri, geri,

Bu nasıl bir gaflet, nasıl delâlet;
Milletten bu kadar kopamazsınız!
Hani, Mülkün temeliydi adalet?
Böyle işgüzar’lık yapamazsınız!

Yüce adaletin emrine uyun;