Mehmet Yaş Şiirleri - Şair Mehmet Yaş

Hayatın çekilir hangi yanı var?
Genç yaşta dertlerin adamı oldum.
Yâd etmeye değer hangi anı var,
Genç yaşta dertlerin adamı oldum.

Ne saygı, sevgi var, ne ahde-vefa,

Feryat eder yoksulum, bu böyle nasıl zûlüm?
Eğer duyuramazsam bundan ben de mesûlüm!
Ben şairim hemşerim! bu da benim usûlüm,
Bu sese kulak verin, ses verin efendiler!
Onlar ki, yeterinden çok fazla direndiler.

Yaya’nın yerini at aldı, atın yerini motor gücü;
Tarihin evrimleri hayli hızlı, hayli baş döndürücü.
Lakin, nerde insanlığın çağlar boyunca aradığı huzur?
Uzay çağındayız ama, orta çağdan da düşündürücü!

Dünyanın her yerinde insanlar aç, açık, mutsuz;

Sinop bilmem ne Başmühendisliği,
Sinesinde saklar her azizliği..
Varsa bu sözlerin bir densizliği,
İadesi bire üç, helal olsun.

Harun Bey’e asla ermez akıl-sır,

Ana, baba sözünü dinlemeyen evladın,
Bela, bir gölge gibi gezer peşinde oğlum.
Hiçbir işe yaramaz şanın, şöhretin, adın;
Yarını düşünmezsen sen bu yaşında oğlum.

Aşkın tezgâhında dokunur sevda,
Sonra nakış, nakış kilime düşer.
Şeyda bülbül gibi olmuşum şeyda,
Halimden anlamak gülüme düşer.

Zalim felek yaman örmüş ağını,

DUYMAZ OLDU


Umudu güneş yaptım,
Ufkumda doğmaz oldu.
Yıllarca sevdim, taptım;

Hoşnut muyum sanki bu durumlardan,
Nasıl göçtüğümü sen biliyorsun
Her gece o ıssız kaldırımlardan,
Neden geçtiğimi sen biliyorsun.

Bu aşk şarabının gönül mahzeni,

Bu nasıl bir gaflet, nasıl delâlet;
Milletten bu kadar kopamazsınız!
Hani, Mülkün temeliydi adalet?
Böyle işgüzar’lık yapamazsınız!

Yüce adaletin emrine uyun;

Gözünde yaşların sele dönünce,
Bana inansan da çok geç olacak.
Bu gün ki dostların ele dönünce,
Beni arasan da çok geç olacak.

Ne olur konuşma ileri, geri,