Yıllarca sürdü de bu gizli sevda,
Duyulmadı, sezilmedi bir tanem.
Yetmedi binlerce veda, elveda,
Zerre kadar çözülmedi bir tanem.
Aşikar olsa da bütün eşkalin,
Yedi bölge dört iklim,
Gezilmez mi bu vatan?
Hay benim çok bildiklim,
Sevilmez mi bu vatan?
Erzurum’un Bar’ında,
Ağlasam da gülsem de,
Senin için inan ki.
Yaşasam da, ölsem de,
Senin için inan ki.
Dalgın, bıkkın gezersem,
Sevdasında kavrulmuşum,
Yeşil’inde savrulmuşum,
Bir görüşte vurulmuşum,
Senin o gözlerin yok m?
İki mavi uzun ırmak,
Senin olmadığın her yer karanlık,
Yaşıyorum sanma sakın burada.
Her şey uzak bir düş gibi bir anlık;
İstediğin kadar bakın burada.
Gezdiğimiz her yer seni soruyor,
Çıkar bir gün vefasızın biri karşına,
Umulmadık işler açar garip başına..
Ne sözüne kanan olur, ne gözyaşına,
Sen sevdayı bilir misin? Kara sevdayı,
Cehennem eder insana yalan dünya’yı.
Mısraların dilinden,
En iyi şair bilir.
Şairlerin halinden,
En iyi şair bilir.
Aşk bürürse gözünü,
Otuz yıllık bir hayatın yirmisi,
Bu kalemle beraberdir üstadım.
Her silahın kendine has mermisi,
Bizimkide şiirlerdir üstadım.
Her şiir kayadan kopmuş bir parça,
Devlet çiftliklerinde semiren davarları,
Başka bir memlekette doyuracak çayır yok!
Mesire yerlerdedir gezinti bulvarları,
Onların mekânında çamur, çökek, kayır yok!
Makama, harcıraha, harç’a secde ederler,
İmar ettiğin şehrin suskun caddelerinde,
Son defa gezinerek aramızdan ayrıldın.
Huzur içinde uyu sonsuza dek yerinde,
Dualar edilerek aramızdan ayrıldın.
Kararlı bakışların, hele de servi boyun,




-
Mehmet Getizmen
-
İdris Akmetin
-
İdris Akmetin
Tüm YorumlarDizelerini zevkle okuduğum bir ozanımız. Akıcılık, ahenk, duygular; ustaca işlenmiş bir dantel güzelliğinde. Kutluyorum değerli ozanımızı.
Kıbrıs da aynı kırk, yıldan beriye,
Kerkük’ten bir ağıt kaldı geriye..
Kırmızı çizgiler döndü griye;
Şark’ın ihmalini gel de gör Atam!
Sevr’in artıkları suçlar Lozanı,
Ne idraki mümkün ne de izanı..
Hele Güneydoğu cadı kazanı,
81 İl’ini gel de gör Atam!
Kıbrıs da aynı kırk, yıldan beriye,
Kerkük’ten bir ağıt kaldı geriye..
Kırmızı çizgiler döndü griye;
Şark’ın ihmalini gel de gör Atam!
Sevr’in artıkları suçlar Lozanı,
Ne idraki mümkün ne de izanı..
Hele Güneydoğu cadı kazanı,
81 İl’ini gel de gör Atam!