Gidenlerin dönmediği yollarda,
Çoğu yaşanmadan geçen yıllarda,
Romanlarda, filimlerde, fallarda,
Şarkılarda, türkülerde sen varsın;
Şiirlerde öykülerde sen varsın.
Bu belki de, kaderin bir oyunu,
Ben zalime gönül vermem diyordum,
Çok iyi bildiğim için huyunu,
Başıma bir çorap örmem diyordum.
Hala dirensem de bütün gücümle,
Bu Millet’in gözlerinin içine,
Baka, baka yalan söylüyor bunlar.
Biliyorlar kahpeliğin suçu ne!
Korka, korka yalan söylüyor bunlar.
Gözü kesmez davasının rest’ine;
Deli gönlüm hayalinle uçarken,
Düşündükçe uykularım kaçarken,
Korkuyorum telefonu açarken,
Ne olur sen arasan bir kere de,
Neredesin, yağmur gözlüm nerede?
Etek, gömlek, avize,
Tuza, muza, cevize,
Çek kızım birer vize!
Sütyen, çorap, don taksit,
Vize karta on taksit!
Acı’yı keder’i gel bir yana at,
Yaşanmamış her ne varsa boş vaât..
Ya bir kaç dakikâ, ya bir kaç saât..
Mutluluklar zamanlarla sınırlı;
Karlı dağlar dumanlarla sınırlı.
Hele biraz daha bekle diyorsun,
Tahammül edecek gücüm mü kaldı?
Ne bana gel diyor, ne dönüyorsun,
Başka söyleyecek sözüm mü kaldı?
Ayları yıllara döndürüyorsun,
Gözüm de hayalin, kalbim de aşkın,
Burnumda hasretin tütüyor şimdi.
Küskünüm, kırgınım.. biraz da şaşkın,
Bir gün daha sensiz bitiyor şimdi.
Keşke sen olmasan boynumu büken;
Dindirelim anaların yaşını,
Eğmeyelim babaların başını,
Gardaş neden vursun, öz gardaşını?
İnsan gibi sevilelim, sevelim;
Yeter artık kendimize gelelim!
Acılar, hüzünler geride kalsın,
Şimdi ileriye bakmak zamanı.
Yelkenler fora! de, bol rüzgar alsın;
Ummanda süzülüp akmak zamanı.
Kimin bir noksan var ki fıtratında?




-
Mehmet Getizmen
-
İdris Akmetin
-
İdris Akmetin
Tüm YorumlarDizelerini zevkle okuduğum bir ozanımız. Akıcılık, ahenk, duygular; ustaca işlenmiş bir dantel güzelliğinde. Kutluyorum değerli ozanımızı.
Kıbrıs da aynı kırk, yıldan beriye,
Kerkük’ten bir ağıt kaldı geriye..
Kırmızı çizgiler döndü griye;
Şark’ın ihmalini gel de gör Atam!
Sevr’in artıkları suçlar Lozanı,
Ne idraki mümkün ne de izanı..
Hele Güneydoğu cadı kazanı,
81 İl’ini gel de gör Atam!
Kıbrıs da aynı kırk, yıldan beriye,
Kerkük’ten bir ağıt kaldı geriye..
Kırmızı çizgiler döndü griye;
Şark’ın ihmalini gel de gör Atam!
Sevr’in artıkları suçlar Lozanı,
Ne idraki mümkün ne de izanı..
Hele Güneydoğu cadı kazanı,
81 İl’ini gel de gör Atam!