Mehmet Yaş Şiirleri - Şair Mehmet Yaş

Gönlüm artık yokluğuna alıştı,
Ha kalmışsın, ha dönmüşsün fark etmez.
Zorlu yıllar birbiriyle yarıştı,
Ha unutmuş, ha sormuşsun fark etmez.

Hani gelecektin ay’ın on’unda,

Ne zaman seni hayal etsem;
Tembel sabahlarıyla,
Yorgun akşamlarıyla,
Yıkık, dökük kaldırımlarıyla,
Bir kent canlanır gözlerimde.

Kimi sevsem ağlattı,
Güldüren olmadı ki..
Acıma acı kattı,
Öldüren olmadı ki.

Sevda gönül gurbeti,

Ben buldum mutluluğu,
Darı’sı sizin olsun.
Paylaşın bu bolluğu,
Yarısı sizin olsun.

Neye yarar küskünlük,

Toprağı çiçeksiz ölü bırakma,
Hayatın sihir’li dil’i çiçekler.
Çiçeği seversen gül’ü bırakma,
Saygı seli, sevgi sel’i çiçekler.

Bir dal karanfil’de, bir gonca gül’de,

Ardından bir kötü söz etmedimse,
Maziden yadigâr bir sevgidendi.
Bir daha kalbimi kıramaz kimse,
Eskidendi o çok, çok eskidendi.

Vefasız bir aşka kanmam bir daha,

Topraktan renk almış o ellerini,
Sütbeyaz ellere değişmem köylüm.
Senin o öz Türkçe mert sözlerini,
Yapmacık dillere değişmem köylüm.

Denizin türküsünü dağlar mı besteliyor?
İçimdeki hüsranı kader mi listeliyor?
Ben uyanmak isterken ha bire üsteliyor,
Hayra yoramıyorum gördüğüm bu rüyayı;
Anlamadım velhasıl ben bu yalan dünyayı!

Hayatın çekilir hangi yanı var?
Genç yaşta dertlerin adamı oldum.
Yâd etmeye değer hangi anı var,
Genç yaşta dertlerin adamı oldum.

Ne saygı, sevgi var, ne ahde-vefa,

Feryat eder yoksulum, bu böyle nasıl zûlüm?
Eğer duyuramazsam bundan ben de mesûlüm!
Ben şairim hemşerim! bu da benim usûlüm,
Bu sese kulak verin, ses verin efendiler!
Onlar ki, yeterinden çok fazla direndiler.