Ergenekon misalinde bu yerden,
Güçlenerek çıkacağız arkadaş!
“İLK KURŞUNU! ” aynı cesur ellerden,
Gün gelince sıkacağız arkadaş!
Semalar özlemiş hilallerini,
Geçmedi bir günüm dertsiz, cefasız,
Bahtımı güldürmek mümkün değilmiş.
Ben mi talihsizim, yâr mi vefasız?
Akıl sır erdirmek mümkün değilmiş.
Çoğu yaşanmadan geçen yılları,
Her kesimle dalaşır,
Ak'a, kara bulaşır..
Umarım bu mesajım,
Sahibine ulaşır!
20.03.2009
Türk – İslam’la yoğurmuşlar harç’ını,
Granit’ten daha beter Mehmedim!
Namus borcu bilir “Vatan borcu”nu,
Gün gelir canıyla öder Mehmedim!
Mareşal’den, erat’ına tutun‘da,
Dostlar seni dost gözüyle görüyor,
Ana gibi, bacı gibi, yâr gibi.
Bir yol var ki, ardın-sıra sürüyor,
Uzak iklimler de bir diyâr gibi.
Sislense de biraz hüzün’lenince,
Otuz yıllık bir hayatın yirmisi,
Bu kalemle beraberdir üstadım.
Her silahın kendine has mermisi,
Bizimkide şiirlerdir üstadım.
Her şiir kayadan kopmuş bir parça,
Biz imtihan için geldik dünya’ya,
Rahmet’inden mahrum etme Allah’ım.
Kimin gücü yeter bâki kalmaya?
Ahretinden mahrum etme Allah’ım!
Din ALLAH’IN dini, iman kulların;
İmar ettiğin şehrin suskun caddelerinde,
Son defa gezinerek aramızdan ayrıldın.
Huzur içinde uyu sonsuza dek yerinde,
Dualar edilerek aramızdan ayrıldın.
Kararlı bakışların, hele de servi boyun,
Mısraların dilinden,
En iyi şair bilir.
Şairlerin halinden,
En iyi şair bilir.
Aşk bürürse gözünü,
Devlet çiftliklerinde semiren davarları,
Başka bir memlekette doyuracak çayır yok!
Mesire yerlerdedir gezinti bulvarları,
Onların mekânında çamur, çökek, kayır yok!
Makama, harcıraha, harç’a secde ederler,




-
Mehmet Getizmen
-
İdris Akmetin
-
İdris Akmetin
Tüm YorumlarDizelerini zevkle okuduğum bir ozanımız. Akıcılık, ahenk, duygular; ustaca işlenmiş bir dantel güzelliğinde. Kutluyorum değerli ozanımızı.
Kıbrıs da aynı kırk, yıldan beriye,
Kerkük’ten bir ağıt kaldı geriye..
Kırmızı çizgiler döndü griye;
Şark’ın ihmalini gel de gör Atam!
Sevr’in artıkları suçlar Lozanı,
Ne idraki mümkün ne de izanı..
Hele Güneydoğu cadı kazanı,
81 İl’ini gel de gör Atam!
Kıbrıs da aynı kırk, yıldan beriye,
Kerkük’ten bir ağıt kaldı geriye..
Kırmızı çizgiler döndü griye;
Şark’ın ihmalini gel de gör Atam!
Sevr’in artıkları suçlar Lozanı,
Ne idraki mümkün ne de izanı..
Hele Güneydoğu cadı kazanı,
81 İl’ini gel de gör Atam!