Mehmet Yaş Şiirleri - Şair Mehmet Yaş

Yıllar var ki, kanar bu milli yara,
Sarmamız gerekse ne duruyoruz?
Türk olmak suç muydu o kızıllara,
Sormamız gerekse ne duruyoruz?

Ne tez unutmuşlar Türkün gücünü,

Geçmedi bir günüm dertsiz, cefasız,
Bahtımı güldürmek mümkün değilmiş.
Ben mi talihsizim, yâr mi vefasız?
Akıl sır erdirmek mümkün değilmiş.

Çoğu yaşanmadan geçen yılları,

Sana ulaşmaya gücüm yetmiyor,
Uzayan yolların ne suçu var ki?
Yarınsız bir kulum çilem bitmiyor,
Günlerin, ayların ne suçu var ki?

Dünyaya talihsiz doğduktan sonra,

Muhannet’in oklarına,
Çarptık da neye yaradı?
Adam sanıp çoklarına,
Taptık da neye yaradı?

Darbe yedik sağ’dan, sol’dan,

(Müdür Bey)

Sokağa attığınız çocukları gördükçe,
İçerinde bir yerler acıyor mu Müdür Bey?
Her geçen gün başına hırsın çorap ördükçe,
Birazcık uykuların kaçıyor mu Müdür Bey?

Hep atıldım bir köşeye,
Boyun eğdim bir çok şeye,
Senden başka hiç kimseye,
Ben sevgilim demedim ki,
Demedim! diyemedim ki..

Böyle işte dünya hali,
Kayan bir yıldız misali,
Var mı başka ihtimali?
Akıbeti okuz pokuz;
Bu gün varız, yarın yokuz!

Gayen gönül avutmaksa,
Böyle sevmek olmaz olsun.
Son teselli unutmaksa,
Böyle sevmek olmaz olsun.

Al, oku bu mektubumu,

Türk – İslam’la yoğurmuşlar harç’ını,
Granit’ten daha beter Mehmedim!
Namus borcu bilir “Vatan borcu”nu,
Gün gelir canıyla öder Mehmedim!

Mareşal’den, erat’ına tutun‘da,

Dostlar seni dost gözüyle görüyor,
Ana gibi, bacı gibi, yâr gibi.
Bir yol var ki, ardın-sıra sürüyor,
Uzak iklimler de bir diyâr gibi.

Sislense de biraz hüzün’lenince,