Mehmet Yaş Şiirleri - Şair Mehmet Yaş

İnsanoğlu kadar nankör bir varlık,
Bu âlem de asla hâsıl olmuyor.
Her gün ilerlese bile uygarlık,
Onu memnun eden fasıl olmuyor.

Devir zirvesinde ama görkem’in,

ZAMAN BİR ASIR OLUR



Sen aşkı, şişelerde, kadehlerde arama,
Bir uzak diyardadır varamazsın sır olur.

Zaman geç olsun, Güneş batsa da,
Dönmek güç olsun, Gece çatsa da,
Sevmek suç olsun, Şafak atsa da,
Yeter ki sen gel; Yeter ki sen gel;
Var mı bir engel? Var mı bir engel?

Murada ermeyen dertli gönlümü,
İdama sürseler yeri değil mi?
Çoktan hak ettimse ben bu ölümü,
Azrail sözünün eri değil mi?

Bu derdin dünyada yokmuş ilacı,

Yeni Yıldan ne var yeni evrede;
Beklenenler geçen yıldan değil mi?
Yine aynı parazitler devrede,
Söylenenler geçen yıldan değil mi?

Yeniyle eskiye kim aracı ki?

Nasıl da umutluydum telefonu açarken,
Yine kendi dünyamın içine attın beni.
Yüreğim ıslık çalan rüzgârlarda uçarken,
Bu sonbahar sabahı yine ağlattın beni.

Sensiz çarpan kalbim hayata küstü,
Yolumu bağlıyor binlerce engel.
Hiç haber vermeden bir akşamüstü,
Nasıl gittin ise yine öyle gel.

Elveda desen de o gün hüzünle,

Deli gönlüm hayalinle uçarken,
Düşündükçe uykularım kaçarken,
Korkuyorum telefonu açarken,
Ne olur sen arasan bir kere de,
Neredesin, yağmur gözlüm nerede?

Alıştım beni terk etmelerine,
Kızmıyorum çekip gitmelerine,
Ah mümkün olsa da senin yerine,
Şu kara taşlara yâr diyebilsem;
Senden başka kimim var diyebilsem.

Gönlü genç olanın yaşına bakma,
İnsan yaşamakla ihtiyar olmaz.
Beni bu âlemde sensiz bırakma,
Bana senden gayrı biri yâr olmaz.