Mehmet Yaş Şiirleri - Şair Mehmet Yaş

Bir mecnunum amma aşkın sırrına,
Ermek istesem de, eremiyorum.
İçim kan ağlarken zoru zoruna,
Gülmek istesem de, gülemiyorum.

Boynumu eğmişken her bir şartına,

Ömür şu sararan yapraklar gibi,
Toprakta aslını dağlayacaktır.
İnsanlar hayatın en mustaribi,
Birbiri ardından ağlayacaktır.

Kimisi villada kimi çardakta,

Gönülden sarıl işine,
Boş durma işçi kardeşim.
Tırnağını tak dişine,
Boş durma işçi kardeşim.

İş sahası az olsa da,

Geçen gece bir ilaç fabrikası içinde,
Ben sanki koskoca bir laboratuardaydım.
Sigara imalatı yapıyorlardı Çin de,
Tam da emin değilim öyle bir diyardaydım.

Telli felli adamlar, göbekli, kel kafalı,

Hangimiz sevmedi ki, hangimiz yıkılmadı?
Bu dünya sevilene, sevene yar olmadı..
Unutuldunsa unut, başka çaren kalmadı,
Bakarsın yine bir gün biri çıkar karşına;
Sus arkadaş ağlama! Değer mi gözyaşına?

TESADÜFEN
GÖRDÜM SENİ

Tesadüfen gördüm seni,
Görür görmez sevdim seni..
Sürüklüyor bu aşk beni,

Bölücü bir hainden olur mu “gizli tanık! ”
Bir gammaz isnadıyla şimdi kaç kişi “sanık? ”
Ey! Asil Türk evladı uyanık ol, uyanık!
Tarih yargılayacak gün gelecek bu devri;
Bu hukukun son şansı, son söz senin SİLİVRİ!

Ne sorarsın insanlıktan,
Geçmeyiştir senin suçun.
Boz bulanık bataklıktan,
İçmeyiştir senin suçun.

Acıdan alma acını,

İnsanoğlu kadar nankör bir varlık,
Bu âlem de asla hâsıl olmuyor.
Her gün ilerlese bile uygarlık,
Onu memnun eden fasıl olmuyor.

Devir zirvesinde ama görkem’in,

Yeni Yıldan ne var yeni evrede;
Beklenenler geçen yıldan değil mi?
Yine aynı parazitler devrede,
Söylenenler geçen yıldan değil mi?

Yeniyle eskiye kim aracı ki?