Mehmet Yaş Şiirleri - Şair Mehmet Yaş

Başkasının zekâsıyla yaşarsan,
Başkasının kafasıyla ölürsün.
Mazlumların sefasıyla yaşarsan,
Zalimlerin cefasıyla ölürsün.

Doğru söz acıda olsa darılma,

Yirminci yüzyılın son çeyreğinde,
Ardını bilmeyen önüne küsmüş.
Ne saygı, ne sevgi var yüreğinde,
İnsan var ki, kendi gönlüne küsmüş.

Asli görevimiz sanki itiraz;

Sevmek benim hakkım ise,
Bu hak bana ait olsun.
Ötesi bir boş hadise,
Eş, eşine eşit olsun.

Dar ufkunu biraz aşta

Mutlu günler bir düş gibi damla, damla gözlerimde,
Yaşanmamış sevdaların hasreti var içerimde..
Dileklerim, dualarım yosun tutar yüreğimde,
Beklediğim güneş hala doğmaz oldu göklerimde.

Arkadaş! Zorbanın zulmün önüne,
Durabileceksen gel safımıza!
Milli yaraları günü gününe,
Sarabileceksen gel safımıza!

Bu dava mukaddes unutma sakın,

O gülen gözlerin yok mu be gülüm,
İnan her bakışı ayrı bir ölüm.
Reva mı sevene bu kadar zulüm?
Ne çıkar halimden anlamış olsan;
Ne çıkar gönlümce gönlüme dolsan!

Evladın anneye geçmez mi nazı?
Unutmayın anne ben bir çocuğum.
Koruyun, kollayın bu yaramazı,
Unutmayın anne ben bir çocuğum.

Dürüstlüktür bütün servetin bana,

Ben sana bir ömür verdim,
Sen bana ne, ne verdin ki?
Her kahrına göğüs gerdim,
Sen bana ne, ne verdin ki?

Gözlerimde yaş olmuşsun,

Elimde mektubun, karşımda resmin,
Gözlerim hülyana dalsın bu gece.
Gönlümde hatıran, dilimde ismin,
Şarkılar hüzzamdan çalsın bu gece.

Gücüne gitmesin dostça sitemler,

İnsan seviyorsa iki gözünden,
Sakınıyor gülüm inkar etsen de.
Çekilen çile’nin izi yüzünden,
Okunuyor gülüm inkar etsen de.

Gönlümüze birer kelepçe vurduk;