Mehmet Yaş Şiirleri - Şair Mehmet Yaş

Rüzgarın önünde yaralı bir kuş,
Özgürlüğe kanat açamıyor ki.
Ta doğuştan bahtı karalı bir kuş,
Kaderin hükmünden kaçamıyor ki.

İstese de başaramaz katiyen,

Siz asfalt caddeleri adımlarken el-ele,
Biz kol kola yürürüz başı karlı dağlarda.
Siz baba servetini savururken rast gele,
Biz ekmek parasını ararız o çağlarda.

Sizin lakaplarınız “bey! ” diye anılırken,

Zaman elindeki varlığımızdan,
Günbegün çalıyor, çalıyor dostum.
Her an yutmak için bir azamızdan,
Sihirli diliyle yalıyor dostum.

Kanı bozuk bir insanın,
Damarından kan alınmaz.
Şah olsa da adın, sanın,
Kahpelikle şan alınmaz.

Suçluyu kanun bulmalı,

Eğer değmiyorsa sevdiğimize,
Yazık etmeyelim gençliğimize..
Ayrılık korunu yüreğimize,
Dökeceği kadar dökmüş nasılsa.

Kader hep bir adım önde koşuyor,

Dost, düşman kim varsa iyi dinlesin;
Bu vatan bizimdir, bizim arkadaş!
Türkün tarihini iyi bellesin;
Bu cihan bizimdir, bizim arkadaş!

Malazgirt’te Alp Arslan’la şahlandık;

Hisleri buz tutan gönül elbette,
Donar be arkadaş, donar aldırma.
Her gönül bilinmez bir akıbette,
Yanar be arkadaş, yanar aldırma.

Her zaman dalında solmuyor güller;

Gelen gider, giden dönmez;
Misafiriz şu dünyada.
Gözü doymaz, hırsı sönmez;
Misafiriz şu dünyada.

Bakma sihirli rengine,

Bizim için türlü, türlü meyve’yi
Bizim kırdığımız dal yapmıyor mu?
Kuran böyle kurmuş yalan dünyayı,
Arı’da el için bal yapmıyor mu?

Ot köküne gübre olur, çürürken,

Dalkavuklar yedi içti,
Borç’unu bizden aldılar.
Hırsızları onlar seçti,
Hınç’ını bizden aldılar.

Ha bire çalar sirenler,