Mehmet Yaş Şiirleri - Şair Mehmet Yaş

Yâr dedinse kara taşa,
Daha neler gelir başa..
Gözlerinden akan yaşa,
Çok geçmeden alışırsın,
Alışırsın, alışırsın,
Bir gün sen de alışırsın.

Andik, dandik laflarınız,
Eğri büğrü saflarınız,
Her gün başka gaflarınız.
İn misiniz, cin misiniz?
Söyleyin be, siz kim siniz?

Gerçekleri gör artık hayallerden arında,
İki sevda kök salmaz bir gönül diyarında.
Mademki ayrılık var, bu günde bir yarında.
Unutursun sevdiğim, unutursun gün olur;
Usanıp, bıktığından kurtulursun gün olur.

O dünyayı yerken mûbah sayılır,
Sen hakkını aradın mı? Suç olur.
O zevkinden, neşesinden bayılır,
Sen derdinden bayıldın mı? Suç olur!

Sende ne kafa var, ne de beş duyu,

Eser rüzgâr, düşer yaprak,
Alır, verir kara toprak,
Şu şaşmayan düzene bak;
Göreceksin gözün varsa.

Var mı devri baki kalan?

Kurallara uyalım,
Trafik can almasın.
Çok dikkatli olalım,
Kimse sakat kalmasın.

Alkollü halde araç,

Hatır, rüşvet, torpil bilmem ki niçin,
Yirminci yüzyılın rotası olmuş.
Fitne tümen, tümen.. Kin için, için;
Garipler deneme tahtası olmuş.

Garibe düz yollar olur kayalık,

Neler çektiğimi göremiyorsan,
Düşenin halinden anlayamazsın,
Bu aşka karşılık veremiyorsan,
Sevenin halinden anlayamazsın.

Ne olur konuşma ileri, geri,

Türk – İslam’la yoğurmuşlar harç’ını,
Granit’ten daha beter Mehmedim!
Namus borcu bilir “Vatan borcu”nu,
Gün gelir canıyla öder Mehmedim!

Mareşâl’den, erat’ına tutun ‘da,

Bir avuç kara toprakta,
Bilsen neler yandı dostum.
Birçokları son durakta,
Hayli geç uyandı dostum.

Bizden daha önceleri,