Mehmet Yaş Şiirleri - Şair Mehmet Yaş

Eser rüzgâr, düşer yaprak,
Alır, verir kara toprak,
Şu şaşmayan düzene bak;
Göreceksin gözün varsa.

Var mı devri baki kalan?

Hatır, rüşvet, torpil bilmem ki niçin,
Yirminci yüzyılın rotası olmuş.
Fitne tümen, tümen.. Kin için, için;
Garipler deneme tahtası olmuş.

Garibe düz yollar olur kayalık,

Türk – İslam’la yoğurmuşlar harç’ını,
Granit’ten daha beter Mehmedim!
Namus borcu bilir “Vatan borcu”nu,
Gün gelir canıyla öder Mehmedim!

Mareşâl’den, erat’ına tutun ‘da,

Şu dünyada beni dost bildiklerim,
Vurdu da vurdu be vurdu vesselam!
Uğrunda çarmıha gerildiklerim,
Yordu da yordu be yordu vesselam!

Hayatım kaderin pistinde kızak,

Neler çektiğimi göremiyorsan,
Düşenin halinden anlayamazsın,
Bu aşka karşılık veremiyorsan,
Sevenin halinden anlayamazsın.

Ne olur konuşma ileri, geri,

Bir avuç kara toprakta,
Bilsen neler yandı dostum.
Birçokları son durakta,
Hayli geç uyandı dostum.

Bizden daha önceleri,

Güçlü, kutlu, mutlu bir Türkiye’yi,
Biz kurmazsak kim kuracak arkadaş?
Sevgi, saygı zırhıyla bu Ülke’yi,
Biz sarmasak kim saracak arkadaş?

Gel, bekleme artık gerçek meydanda,

Beni kahrın okladığı,
Dil olsan da seviyorum.
Başkasının kokladığı,
Gül olsan da seviyorum.

Sözüm aşktan anlayana,

Her saniye nabzımda sen vururken,
Şimdi damarından at mı diyorsun?
Bu ahir ömrümde koynun dururken?
Bir avuç toprakta yat mı diyorsun?

Hiç mi hatırım yok diyorsun ama

Sevmek kaderi olanlar,
Sevmesin de ne eylesin.
Sevip, sevip ayrılanlar,
İçmesin de ne eylesin.

Sevda derler ölüm aslı,