Mehmet Yaş Şiirleri - Şair Mehmet Yaş

Sensiz bir mutluluk düş bu yerlerde,
Ne yapsam, ne etsem sıkıyor artık.
Ufuk çizgisinde sisli bir perde,
Gözlerim sadece bakıyor artık.

Yaşamak ölümle biten bir sonmuş,

İstersen burada bitsin aşkımız,
Ellerin elime değmemiş olsun.
İstersen sır olsun ayrılışımız,
Kimse halimizi bilmemiş olsun.

Aşkın kanunu bu sen ne dersen de;

Bu Ülke’ye onun bunun adına,
Gelenlerle hesabımız var bizim.
Yedi düvel takılsa da ardına,
Hainlerle hesabımız var bizim!

Ayırarak Garp’ı ile Şark’ını,

Bir kaza esnasında bir yaralı görünce,
Bilinçli bir şekilde ilk yardım yapmalıyız.
Birinci müdahâle kanı durdurmak önce,
Sonra kazâ-zede’yi tenhaya almalıyız.

Hemen 112’yi arayarak kazanın,

Hayal dünyasının ilham perisi,
O’da suyumuzdan içti dersiniz.
Hakkın takdirine kalsın gerisi,
O bildiği yolu seçti dersiniz.

Âlem çıldırırken neşelerinden,

Ne olursa olsun adı,
Her güzelin var bir tadı,
Beni güzeller harcadı..
Gel de sevme, gel de sevme,
Bir güzeli gel de sevme.

Saraylarda yaşasan da,
Son otağın kara toprak.
Yere ayak basmasan da,
Son konağın kara toprak.

Kahi yanıp, kahi dona,

Gönlümün her yeri yara, yara içinde,
Dertler bir türlü yakamı salmamış benim.
Yıkılmışım hayatın her dönemecinde,
Yüreğimde hiçbir umut kalmamış benim.

Tanrım karanlık dünyama ver güneşimi,

Benim seni,
Senin beni,
Sevdiğini,
Bilmeyen yok!

Gönül verme,

Sen öyle bir duygusun ki, içimde,
Sıradağlar gibi yüceliğin var.
Her gün büyülersin başka biçimde,
İlham’ımı sarsan niceliğin var.

Tanrı’ya yönelen dileklerinden,