Türk – İslam’la yoğurmuşlar harç’ını,
Granit’ten daha beter Mehmedim!
Namus borcu bilir “Vatan borcu”nu,
Gün gelir canıyla öder Mehmedim!
Mareşâl’den, erat’ına tutun ‘da,
Bir avuç kara toprakta,
Bilsen neler yandı dostum.
Birçokları son durakta,
Hayli geç uyandı dostum.
Bizden daha önceleri,
Güçlü, kutlu, mutlu bir Türkiye’yi,
Biz kurmazsak kim kuracak arkadaş?
Sevgi, saygı zırhıyla bu Ülke’yi,
Biz sarmasak kim saracak arkadaş?
Gel, bekleme artık gerçek meydanda,
Beni kahrın okladığı,
Dil olsan da seviyorum.
Başkasının kokladığı,
Gül olsan da seviyorum.
Sözüm aşktan anlayana,
Her saniye nabzımda sen vururken,
Şimdi damarından at mı diyorsun?
Bu ahir ömrümde koynun dururken?
Bir avuç toprakta yat mı diyorsun?
Hiç mi hatırım yok diyorsun ama
Sevmek kaderi olanlar,
Sevmesin de ne eylesin.
Sevip, sevip ayrılanlar,
İçmesin de ne eylesin.
Sevda derler ölüm aslı,
Neden küreyi arzı dert sarmış basak, basak?
Ne çıkar gerçekleri araştırsak, kavrasak!
Mademki, insan doğduk insan gibi yaşasak.
İnsan, insan olmadan asla millet olamaz;
Milletten yoksun devlet asla baki kalamaz!
Yeni zam listesi yine postada;
Yan gelip koltuğa yatma Orhan Bey.
Sözüm yalnız sana değil ortada,
Namı-hesabına katma Orhan Bey.
Gitmese de vatandaşın hoşuna,
Bahtım gecelerden almış rengini,
Bu yüzden karalı, karalı imiş.
Bir türlü bulamaz gönül dengini,
Hayatın değişmez kuralı imiş.
Biraz farklıysa da malum detaylar,
Alçağa kuş bile yuva kurmuyor,
Düşün yavrum düşün ağlar gibi ol!
Bir zerrecik buhar yerde durmuyor,
Taçlara renk veren tuğlar gibi ol!
Bu gün bir çocuksun yarın büyürsün,




-
Mehmet Getizmen
-
İdris Akmetin
-
İdris Akmetin
Tüm YorumlarDizelerini zevkle okuduğum bir ozanımız. Akıcılık, ahenk, duygular; ustaca işlenmiş bir dantel güzelliğinde. Kutluyorum değerli ozanımızı.
Kıbrıs da aynı kırk, yıldan beriye,
Kerkük’ten bir ağıt kaldı geriye..
Kırmızı çizgiler döndü griye;
Şark’ın ihmalini gel de gör Atam!
Sevr’in artıkları suçlar Lozanı,
Ne idraki mümkün ne de izanı..
Hele Güneydoğu cadı kazanı,
81 İl’ini gel de gör Atam!
Kıbrıs da aynı kırk, yıldan beriye,
Kerkük’ten bir ağıt kaldı geriye..
Kırmızı çizgiler döndü griye;
Şark’ın ihmalini gel de gör Atam!
Sevr’in artıkları suçlar Lozanı,
Ne idraki mümkün ne de izanı..
Hele Güneydoğu cadı kazanı,
81 İl’ini gel de gör Atam!