Mehmet Yaş Şiirleri - Şair Mehmet Yaş

Beklemekle geçiyor en güzel yıllarımız,
Birleşeceği anda ayrıldı yollarımız,
Mahşerde kavuşur mu açılan kollarımız?
Bu dünya gülmedi ki, ahret güler mi bize?
Ölüm bile kurtuluş değil hallerimize.

Üçyüzün üstünde şehit sayısı,
Cehennem gibi bir maden kuyusu..
Yüz karasının da daha koyusu,
Karalara kara ekliyor TOMA;
Devletten bir çare bekliyor SOMA!

Telefonlar sus pus olmuş,
Arayanım soranım yok
Beklemek bir kâbus olmuş,
Hiç üstünde duranım yok

Gören gülüp geçiverir,

Aşkın bir kör düğüm olmuş içimde,
Sen hala kesmeden çöz mü diyorsun.
Bu sevda yarası bariz biçimde,
Sen hala nazar mı, göz mü diyorsun?

Ne vardı başımı öne eğecek,

Hangi yüzyıldan arta kalmışım ben acaba?
Kader kulelerinin zindanları içinde.
Ben de yaşıyor muyum? Heba olmuşum, heba!
Çileli bir hayatın figanları içinde.

Ümitlerle avundum hasretini içerek,

Milyonlarca şehit verdik uğrunda,
Türkiye ebedi Türk’ün yurdudur.
Toprak vatan oldu bize sonunda,
Türkiye ebedi Türkün yurdudur!

Asil bir Milletin nesliyiz bizler,

Aşkınla yana, yana ömrüm dönse de küle,
İçimdeki yangını soğutmak mümkün değil.
Gün gelip senin için senden vaz geçsem bile,
Şu yaralı gönlümü avutmak mümkün değil.

Ben sana defalarca söyledim son sözümü,

Şartlar mutluluğa el vermiyorsa,
Gitme kal desen de çeker giderim.
Ümit goncaları gül vermiyorsa,
Kökünü elimle söker giderim.

Değdirmem üstüne hazan yelini,

Ben, benim Ülkemin insanlarını,
Duruşundan, bakışından tanırım.
Bu çilekeş halkın lisanlarını,
Lehçesinin nakışından tanırım.

Her bir yani farklıdır yerkürenin,

Bir de sen yakma bağrımı,
Yağmurların az gününde.
Gel duyuver şu çağrımı,
Sevenlerin naz gününde

Bu kalbimde senin yerin,