Mehmet Yaş Şiirleri - Şair Mehmet Yaş

Uzanan elimi geri çevirme,
Hiç değilse dostça sıkıver gitsin.
Gönlüme girmeden kanıma girme,
İstersen dünyamı yıkıver gitsin.

Masala dönse de kurulan düşler,

İnsan, martı, dalga karışımından,
Yankılı seslerle selam Sinop’um.
Meltem, iyot ve tuz oluşumundan,
Yüklü nefeslerle selam Sinop’um.

Bahçeler semtinde birçok kampına;

Tabiat değişmiş, insanlar başka,
Görüp bilmediğim ellere dönmüş.
Görmemiş, bilmemiş olsaydım keşke,
Gönlümün vadisi çöllere dönmüş.

Sanki mühürlenmiş bütün dudaklar,

Günbegün boy atan bir fidanlığın,
Sevda korusunda orman olmuşum.
Yeri geldiği an kahramanlığın,
Namlunun ucunda erman olmuşum.

Buz dağından olsa zulmün cefası,

Baş

Akılsız baş, suçunu ayaklara çektirir;
Akıllı baş dünyayı ayağında sektirir;
Tarih sırf ibret için öyle başlar yemiş ki;
Bizi ikaz etmeye başka ne gerektirir?

Boşa bu ruh haleti,
Olacak olur bir gün.
Allahın adaleti,
Yerini bulur bir gün.

Hatta susuz sebile,

Elleri halimize sen mi güldüreceksin,
Bu dünyayı tersine sen mi döndüreceksin,
Belki bir de sen böyle öldüreceksin,
Her şey eskisi gibi olamaz biliyorum,
Sana kendi yolunda saadetler diliyorum.

Yetmez! Kızıl Ordunun, topu, tankı, uçağı,
Yetmez sergilense de vahşetin en alçağı..
Elinde kırma tüfek, belinde av bıçağı,
Bir Millet ki, kükremiş inançlı, heyecanlı,
Çağa başkaldırıyor, şanlı Azerbaycanlı!

15 Mayıs, 1919,
Bir gece Boğazdan sızdı Bandırma.
Azimli, kararlı, cesur, korkusuz,
Şahlana, şahlana yüzdü Bandırma.

Pusulası bozuk halde giderken,

Gördüğün şu ağaçlar yılların evvelinde,
Korunmaya çok muhtaç küçücük fidandılar.
İlk yaz pekte kuraktı, güneşin alevinde,
Canlılar susuzluktan için, için yandılar.

O yıllar Salih dede hiç yaşına bakmadan,