Mehmet Yaş Şiirleri - Şair Mehmet Yaş

Yeter artık felek bırak peşimi,
Bunca yıl sırtıma vurduktan sonra.
Başlamadan yıktın her bir işimi,
Garip olduğumu duyduktan sonra.

Felek boyun borsun devrilsin emi,

Mazide ki günleri bir kalem de,
Silebilir misin? bilmek isterdim.
Ben ağlarken gülüm, sen bu alem de,
Gülebilir misin? Bilmek isterdim.

Ben seni çok sevdim, sevdim daima;

Belki yüzüm yok ama elimi uzatmaya,
Yinede bir teselli vermeni istiyorum.
Bir fırsat vermedin ki, gerçeği anlatmaya,
Şu perişan halimi görmeni istiyorum.

Ben sana yaklaştıkça sen uzaktan bakmıştın,

Masum gözlerimin akan yaşları,
Bir el tarafından silinmez oldu.
Atan attı ama bunca taşları,
Günahsızlığımda bilinmez oldu.

Sevilenler mutsuz, sevenler mutsuz,

Alev bacayı sarmış, gözlerin duman, duman;
Ben senin ateşini söndürmeği bilirim.
Sakın hiç sitem etme ela gözlü Şadumân,
Ben senin gül yüzünü güldürmeği bilirim.

Kader de, kısmet de.. her ne derse de;
Bahane teselli verir mi artık?
Geçmişe kalın bir çizgi çeksen de,
Batan gün geriye gelir mi artık?

Şimdi bir başkası varsa yerinde,

Bu yüce davaya gönül verdinse,
Dönmemek var, bilir misin kardeşim?
Türk-İslam ruhuyla alevlendinse,
Sönmemek var, bilir misin kardeşim?

Dolmak mühim değil bir ihtirasla,

Her gün bu garibin neden karşına,
Çıktığını biliyorsun değil mi?
Şu garip gönlümü boşu boşuna,
Yaktığını biliyorsun değil mi?

Görür görmez sevdim seni delice,

Milletiyle mesut, mutlu,
Bir Türkiye istiyorum.
Devletiyle güçlü, kutlu,
Bir Türkiye istiyorum.

Sazı, sözü Türkün olan,

Türk’ün kutlu çağında,
Her baba ocağında,
Her ana kucağında,
Bir ülkücü büyüyor,
Bin ülkücü oluyor,
Gözün aydın Türkiye’m,