Mehmet Yaş Şiirleri - Şair Mehmet Yaş

Yaralı bir kuş gibi kondum gönül dalına,
Mısra, mısra ağlamak, kahrolmaktan da zormuş.
Sensiz nasıl bakarım ben ümitle yarına,
Sensizliği düşünmek yaşamaktan da zormuş.

Sen sevgi mi diyorsun bu cehennem koruna?

Seninle yaşamak huzur kaynağı,
Bakışların sanki yaz sağanağı,
Bir gün dolaşırsa kaderin ağı,
Bilmiyorum ben sensiz ne ederim;
Seni bana yazmamışsa kaderim.

Seni beklemek öylesine boş ki;
Gidenlerin hangisi geri dönmüş?
Dalından kopmuş bir sarı yaprak gibisin.
Çaresizim rüzgârın önünde.
Kim bilir hangi bataklığa düşeceksin!

Sıcak bir yaz gününün gönlümü doldurduğu,
Duygular içersinde seni düşünüyorum.
En güzel hayallerin, düşlerin kurulduğu,
Bir parkın bahçesinde seni düşünüyorum.

Yine aynı bu parkta meltem ılık, ılıktı;

Söyle badem gözlüm, kiraz dudaklım,
Seni nerelerden hatırlıyorum?
Belki de yıllardır sendeydi aklım,
Seni bir yerlerden hatırlıyorum.

Bakışın aşina, gözün aşina;

Seni hayal ederken; şu yaralı gönlümde,
Zorlu hükümranlığı ağlaşır kutupların..
Bu ilk yazışmamsa da bir kız ile ömrümde,
Yine de önemini bilirim mektupların.

Seni hayal ederken; ve en acı olanı,

Gayrı mümkün değil benim iflah’ım,
Viraneye dönmüş gönül dergâhım..
Ben bu aşka nasıl düştüm Allah’ım,
Ayıbı var, günahı var, suçu var,
Bu sevdanın ne ödenmez borcu var.

Umman gibi her rüzgâra,
Dalgalanma deli gönlüm.
Yine mi düştün efkâra?
Paralanma deli gönlüm.

Garibin aşkı da garip,

Ben senin için yazdım, ben hep seni aradım,
Bu “sen” var ya inan ki, bildiğim “sen” değilsin!
Zaten ben o “sen” için mısra, mısra ağladım;
Uğruna gençliğimi verdiğim sen değilsin.

Yaralı gönlüm hâlâ yılların ötesinde,

Aşkın irem bahçesine,
Giren, girdiğini alsın.
Bu da benim dercesine,
Deren, derdiğini alsın.

İncele dünya sirkini,