Mehmet Yaş Şiirleri - Şair Mehmet Yaş

Kalemim bir silah ki; ecelle haşır neşir,
Gün olur bayrak çeker hırsından Çin seddine..
Dünya cehenneminde sırtlanlarla güreşir,
Sırtını yere vurmak hangi gücün haddine!

Ver tanrım ver, ver bana.. Ver güneşimi
Bu geceler bahtımın birer eşi mi?
Bana diyorsun vazgeç bırak peşimi,
Kolay mı sanıyorsun unutmasını?
Sen sensiz şu gönlümü avutmasını.

Komşumuzun evinden çıkarken hıçkırıklar,
Bizim evde de hüzün olmalı hiç değilse..
Bizde kutsaldır komşu hakkı ve komşuluklar,
Bu töre’mizde böyle kalmalı hiç değilse.

Siz köpekliğin saltanatını süre durun,
Havlayın, saldırın yetmedi mi kudurun!
Nasılsa mizacınızın gereğidir bu durum,
Köpek, köpektir, gerekir mi başka yorum!

Aşkın deryasına saldım salımı,
Hasret damla, damla alır canımı,
Bilmem ki, sevenler hep tasalı mı?
İçim kan ağlarken güldüğüm olur;
Çok defa yaşarken öldüğüm olur.

Yirminci yüz yılın son çeyreğinde,
Kardeş, kardeşinden korkarsa şaşmam.
Aç kurt, saf kuzuya şans dileğinde,
Diriler leşinden korkarsa şaşmam.

Nasıl özlemem ki, eski çağları;

Her sabah boynunu üzgün bir halde,
Neden büküyorsun canım sevgilim.
Az mı sözümüz var hem o mahalde?
Neden korkuyorsun canım sevgilim.

Hem bizi ayırmak kimin haddine,

Dünya mezar olur her ikimize,
Ayrılık rüzgârı eserse bir gün.
Ölüm yaşamaktan kutsaldır bize,
Aramıza biri girerse bir gün.

Ne yapsam silinmez derin izlerin,

O yar dilin namlusundan,
Bir çift kurşun sıktı yine.
Deli gönlüm kuşkusundan,
Can dostunu yıktı yine.

Anlatılmaz şu hallerim,

Kötülerle dolu şu dünyamızda,
Kötüye rağbetin lafı olur mu?
Bunca kötü varken etrafımızda,
Toplumda iyinin safı olur mu?

İyilerle olsak azınlıktayız;