Mehmet Yaş Şiirleri - Şair Mehmet Yaş

Cihan duymuş olsa bile ününü,
Kalemim kininden ağlar liselim.
Şen, şakrak görsen de garip gönlümü,
O kendi dilinden ağlar liselim.

Ne çıkar oldunsa lise mezunu?

Kime bağlandımsa sensin diyerek,
Kesti yollarımı acı aldanış.
Kökümden gövdeye doğru eğerek,
Kırdı dallarımı acı aldanış.

Sevda yarasının yokmuş ilacı,

Acının tarifi sığmaz kelama,
Gözyaşı gönüle aktığı zaman.
Duçar olan bilir kedere, gama,
Ateşin suları yaktığı zaman.

Bağımsızlık türkümüzü,
Hürriyete adadık biz!
Milli birlik ülkümüzü,
Bu Millete adadık biz!

Güçlü bir devlet kurmayı,

Devlet ricali eğer gedik açarsa safta,
Her hangi bir sürece delaleti olur mu?
Gaf üstüne gaf ile pot kıranın her lafta,
Yırtınsa da sağlıklı ruh haleti olur mu?

Psikolojik hali vahim bir müptelanın,

Gönüllerde yassın, gözlerde hüzün,
Boynumuzu büktün, büktün 10 Kasım.
Bir eşi gibiyiz şu çıplak güz’ün,
Ufkumuza çöktün, çöktün 10 Kasım.

Buz’dun ateş olup, Türklüğü yaktın,

Gürleyip de esmek nedir,
Bilmeyenler bağırıyor!
Son söz milli iradedir,
Ölmeyenler bağırıyor!

Ses vermiyor vursan da örs,

Kabuk tutmuş bir yaranın üstünü,
Yerli yersiz kaşımaya özenme.
Duru kaynaklardan doldur testini,
Her dereden taşımaya özenme.

Boşa cebelleşme bilgisayarla,

Ben her it sesinden irkiliyorum,
Hele de o büyük çomarın sesi.
Her haberle ayrı dirkiliyorum
Enseme indikçe şamarın sesi.

Artık o bed sesler taşı deliyor,

Takdirin, tekdirle bozulduğunu,
Reva bulmayınca bilemezsin ki.
Dostunun ne kadar dost olduğunu,
Darda kalmayınca bilemezsin ki.

Az yaşa, öz yaşa.. Kafanla yaşa!