Mehmet Yaş Şiirleri - Şair Mehmet Yaş

Takdirin, tekdirle bozulduğunu,
Reva bulmayınca bilemezsin ki.
Dostunun ne kadar dost olduğunu,
Darda kalmayınca bilemezsin ki.

Az yaşa, öz yaşa.. Kafanla yaşa!

Beni aşkın ateşinde,
Yaktın da sen mutlu musun?
Bunca yıl hayal peşinde,
Koştun da sen mutlu musun?

Bilmiyorum sevmek bu mu?

Eğil iyi insanların önünde,
Kötülere karşı kale gibi ol.
Aşk ateşi hiç sönmesin gönlünde,
Hem de her an bir meşale gibi ol.

Bedeninde başka kafa kullanma;

Gözlerim yollarda seni ararken,
Bir gün ümitsizce taşmamsın sakın.
Zaman bir yumağa bizi sararken,
Beklemek yılları aşmasın sakın…

Her sabah o yere bak beni ara,

Aşkın ıstıraba döndü içimde,
Bilmiyorum suçu, günahı kimde..
Yaşayıp giderken kendi halimde,
Gönlüme nasıl da aktın bilmem ki;
Karşıma nereden çıktın bilmem ki.

Tanrım elbet birini bu kadar yalvarışın,
Bir gün kabul edecek, edecektir bir tanem.
Camlarda bekleyişin, yollarda kıvranışın,
Sabır mükâfatını verecektir bir tanem.

Sevgide sınır yok, aşkta merhamet;
Asla farkına bir varan olmuyor.
Sen kendi derdine kendin merhem et,
Bir ömür kanasa saran olmuyor.

Ben ne eyleyeyim böyle yaşam’ı,

Kış ayında beyaz giydim,
Neyleyeyim kara’sı yok!
İmkân olsa giyer miydim?
Hiç kimsenin sorası yok!

Eve elin boş dönünce,

Minik çantalarla düşmüşler yola,
Çocuklar ne güzel okul yolunda.
Güle, güle gidin uğurlar ola,
Çocuklar ne güzel okul yolunda.

Cıvıl, cıvıl kuşlar gibi el ele,

Gözlerin maziye dalınca sende,
Sorar mısın beni bilemiyorum.
Çok güzel günler var inkâr etsen de,
Arar mısın beni bilemiyorum.

Nisan yağmurları yağmaz olursa,