Yunus gibi kendin bilmek,
Doğru söyler Nihal Bacım…
Vatanımı ilmek, ilmek,
Kilim dokur Nihal Bacım…
Düşünmez hiç dünya meşki,
İyi bile ustam, sen o hızarı,
Kesecek, biçecek odun çoğaldı!
Usta kalemleri, entel yazarı,
Başlığı, parayla atan çoğaldı!
Yetinmez bir şeyle çabucak bıkar,
Kaynar kanımız kaynar,
Durmaz Karadeniz’de!
Düşmana, haine yar
Olmaz Karadeniz’de!
Hava alırsın hava,
Bıkacak ne vardı bu kadar erken,
Bitmeyen sevdamız taşa mı döndü?
Aşkımız bir ömür sürecek derken,
Bitmeyen sevdamız taşa mı döndü?
Aşk için akmayan yaşa mı döndü?
Düşündüm şöyle bir sordum kendime,
İnsanım diyende şan bulamadım…
Özünde yanmışsa kulun derdine,
Şüpheye düşecek zan bulamadım…
Çıkar için dönen yalan dillerin,
Üstad’dan öncesi hiç yoktu tadım,
Allah'ım sizleri yormaz inşallah!
Çok şükür tanıdım Tuncay Üstadım,
Allah’ım sizleri yormaz inşallah!
Soru çok, cevap aynı cevaptır,
Sınıflara dolmuşuz,
Yarış atı olmuşuz.
Körpecik beynimizi,
Bilsen nasıl yormuşuz.
İstediğiniz nedir?
Yalnız olmaz, yarsız olmaz,
Çiçek bile balsız olmaz,
Göğsünde bir kalbin varsa,
Boş kalamaz, Yar’sız olmaz! ..
Güneş neyse gündüz için,
Ne oluyor, ne bitiyor çevrende,
Farkında olmayan insana yazık…
Neme lazım diyen çoksa ülkende,
Yazık bu gençliğe, ülkeme yazık..
Kalmamış kimsede şefkat duygusu,
Bu nasıl bir yüzdür, nasıl aymazlık?
Anlamak ne mümkün, nedir Allah’ım!
Yaratana karşı vurdumduymazlık,
Yapıyorum ulan, dedir Allah’ım!
Akan salyasını yedir Allah’ım!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!