Mehmet Şahan Şiirleri - Şair Mehmet Şahan

İte bakın hele, bakın şu ite,
İtaat etmezmiş koca devlete!
Dua et sen, dua… Asil Millete,
Kursağında ekmeğiyle yaşarsın!
Buna rağmen sen haddini aşarsın!

Dengini bulup da sevmedi gönül,
Nice güzellerden geçti neyleyim…
Kalbini kimseye vermedi gönül,
Meçhul hayallere aktı neyleyim…

Ne yaptım kadere bilsem hatayı,

Kur’an’a Arapça diyen efendi,
Toprak değil midir vücudun şehri?
Serimi vermeden orda aramam!
Beşeri dilleri nurda aramam!

Arapça zannetme sen o Kuranı,

Yıllarca bekledim kıymet bileni,
Güven bırakmadı yüze güleni,
Henüz göremedim gerçek seveni,
Anladım ki benim, aşkım değilsin! ..

Kimine ağladım, kimine yandım,

Bu dünyaya gelen insan,
İlelebet kalmış mıdır?
Hala konup göçen insan,
Aradığın bulmuş mudur?

Yaratmış ki kul ol diye,

Kararsız, tutarsız olduğum zaman,
Fermanım ol, beni bırakma Ya Rab!
Çözümsüz, çaresiz kaldığım zaman,
Dermanım ol, beni bırakma Ya Rab!

Acizim; divane, biçare kulum

Altaylardan gelir bizim soyumuz,
Boy, boy ayrılsak da birdir huyumuz
Türklük bedenimiz, İslam ruhumuz,
Böyle bir milletin evladıyız biz…

Türk- Kürt diye bizi ayıramazlar,

Geçen zaman geri gelmez,
Gelecekse belli değil.
Yaşar mıyız kimse bilmez,
Yarınımız belli değil.

Dönüp şöyle kendine sor,

Ne telaşlar başlardı köyde bütün evlerde,
Bilirdim ki o zaman köye Bayram gelecek! ..
Herkesler toplanırdı kalmaz gurbet ellerde,
Dedeler torun bekler eve Bayram gelecek! ..

Bir ay önceden başlar neşe güzel telaşlar,

Devlet malı deniz deyip yiyenler,
Domuza ders vermek, benim meselem.
Mânâ nedir, her şey madde diyenler
Cehle karşı durmak, benim meselem...

Nice yoksul, nice yetim yurdumda,