Adam gibi adam değer saygıya,
Özünden sapana bey mi diyorsun?
Öyle dalmışlar ki derin uykuya,
Gafletten yatana bey mi diyorsun?
Görmez misin? Mubah sayıp her yolu,
Aslında rüzgârlar tersten esiyor,
Sürünün önünü örtüyor Bey’im!
Gurupta herkesi asıp kesiyor,
İhtirasın seni dürtüyor Bey’im!
Ağustos böceği çalar sazını,
Bunca ağır yükü yükledin bana,
Sevene sıkıntı verilmez Beyim...
Derdinin ilacı yar’dır insana,
Dermansız yaralar sarılmaz Beyim…
Kara sevda bir kez gelmesin başa,
Bu dünyaya gelen insan,
İlelebet kalmış mıdır?
Hala konup göçen insan,
Aradığın bulmuş mudur?
Yaratmış ki kul ol diye,
Kararsız, tutarsız olduğum zaman,
Fermanım ol, beni bırakma Ya Rab!
Çözümsüz, çaresiz kaldığım zaman,
Dermanım ol, beni bırakma Ya Rab!
Acizim; divane, biçare kulum
Bu kinin kaynağını zannetmeyin sebepsiz,
Nevri döndü adamın sanki Türk’ü görünce!
Aslı belli olmayan, olmuyor mu nesepsiz?
Zıvanadan çıkıyor, kimliğini sorunca,
Cin çarpmışa dönüyor, aslım Türk’tür denince!
Karun olsan bile cebin dolmuyor,
Neyin peşindesin? İnsan, de hele!
Dünyayı yesen de gözün doymuyor,
Neyin peşindesin? İnsan, de hele!
İnsan oldun ama değer bilmedin,
Ey nefs! Mağrurlanma hiç, Yaradan var bilesen
Bu dünyada şah olsan, eh demezsin bile sen…
Unutma o aç gözler, elbet bir gün görecek
Yanlışları görmedim diyemezsin bilesen…
Ey nefs! Yanlıştasın, dikkat et; bana göre sen
Niyetini bilmeden, özünü göremezsin,
Özü kirli olana, her sözü veremezsin…
Önce karar verene, edemezsin nasihat,
Cahil görmez sonunu, yapamazsın izahat…
Şöyle biraz gezdireyim sizleri
Dağlar rengârenk olur güzleri
Seyre dalar alamazsın gözleri
Cennet vatan, son yurdum, Anadolu’m.
Dertli çalar ozanları, sazları
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!