Mehmet Şahan Şiirleri - Şair Mehmet Şahan

Dengini bulup da sevmedi gönül,
Nice güzellerden geçti neyleyim…
Kalbini kimseye vermedi gönül,
Meçhul hayallere aktı neyleyim…

Ne yaptım kadere bilsem hatayı,

İte bakın hele, bakın şu ite,
İtaat etmezmiş koca devlete!
Dua et sen, dua… Asil Millete,
Kursağında ekmeğiyle yaşarsın!
Buna rağmen sen haddini aşarsın!

Yıllarca bekledim kıymet bileni,
Güven bırakmadı yüze güleni,
Henüz göremedim gerçek seveni,
Anladım ki benim, aşkım değilsin! ..

Kimine ağladım, kimine yandım,

Bayrak al/ında güzel, eller alın/da güzel!
Dikeni can yaksa da çiçek alın/da güzel…

Gelin al/ında güzel, düşler alın/da güzel!
Gözleri can yaksa da kaşı alın/da güzel…

Kur’an’a Arapça diyen efendi,
Toprak değil midir vücudun şehri?
Serimi vermeden orda aramam!
Beşeri dilleri nurda aramam!

Arapça zannetme sen o Kuranı,

Ana kutsal bir varlık, varlığın kaynağıdır!
Canından can verenim, hayatın membaıdır…

Tırnağına taş değse, o ciğerden hisseder!
Aklından çıkarmaz hiç olsa da ömrü heder…

Mayası, hamuru gurur olanın,
Ağzındaki dönen dil’den anlamam…
Kibir çiçeğinden dolan kovanın,
Merhem olsa polen, bal’dan anlamam…

Nefsini nefsimden üstün görenin,

Altaylardan gelir bizim soyumuz,
Boy, boy ayrılsak da birdir huyumuz
Türklük bedenimiz, İslam ruhumuz,
Böyle bir milletin evladıyız biz…

Türk- Kürt diye bizi ayıramazlar,

Gözün aydın İzmir’im, gözün aydın Türkiye;
Yürüdü Türkmen Beyim Bozkurtlarla geliyor!
Şaha kalkmış yiğitler, haykırıyor gel diye;
Daha ne bekliyorsun? Bayraklarla yürüyor!
Yürüdü Türkmen Beyim Bozkurtlarla geliyor!

Geçen zaman geri gelmez,
Gelecekse belli değil.
Yaşar mıyız kimse bilmez,
Yarınımız belli değil.

Dönüp şöyle kendine sor,