Mehmet Şahan Şiirleri - Şair Mehmet Şahan

Kim siniz, ne siniz, adınız nedir?
Dışı insan amma içiniz nedir?
Bini beş para etmez, ölçünüz nedir?
Utanın Mevlâ’dan, utanın biraz! ...

Tilkiye, çakala maşa olanlar,

Vatanım Türkiye, Türk’üm diyenin
Yediden yetmişe can borcu vardır!
Havasın soluyup, aş’ım yiyenin,
Minnet borcu değil, can borcu vardır!

Kolsuz ve bacaksız gezen şahide,

Menekşe, gül, sümbül ektim bahçeme,
Meyve verdi, dostluk serdi çevreme.
Gonca oldu, sevgi saldı ülkeme,
Işık, ışık; çiçek, çiçek çocuklar.

Meyve verir bize bağlar onunla,

Düşün hele biraz, düşün Şahan’ım,
Kudurmuş köpeğin salyası bitmez...
Hainlerle işin zordur Şahan’ım,
Kudurmuş köpeğin salyası bitmez...

Uyanık olmazsan kurbanı seçer,

Gözünde dururken koskoca mertek,
Mazluma iğneyle batan utansın…
Sadece kendisi olunca bir tek,
Doğruluk narası atan utansın…

Güçlüyü, yanlıyı doğru bulanla,

Uyuttular yıllarca,
Uyan artık Türkiye’m.
Dayattılar tonlarca,
Uyan artık Türkiye’m.

İçimize sızan kim,

Gaflet uykusunda yatarken sizler,
Uyanık kalanlar yine biz olduk.
Baksa da görmeyen kör olmuş gözler,
Gönülden bakanlar yine biz olduk.

Yıllar önce yine sorumsuz yattı,

Ne Hrant’ım ben, ne de İvan, olmaz da zaten,
Yok başka bir adım, Mehmet’im ben.
Damarda ki kan bile Türklük akarken,
Türkoğlu Türk’üm ben, yurdum Türkiye’m! ..

Vatan nedir diye sorarsan şayet,

Üzülmeyin sakin olun,
Hainler sıraya girsin.
Soyu, sopu bozuk onun,
Vatan, millet nerden bilsin? ..

İster gerçek, ister fani,

Doğar doğmaz anası gurur duymuş,
Bu yiğidin adını Oğuz koymuş.
Kırgız, Kazak, Türkmen hepsi bir boymuş,
Herkes gibi değiliz biz sıradan!
Hamdolsun ki, Türk yaratmış Yaradan!