Mehmet Şahan Şiirleri - Şair Mehmet Şahan

Ağlayan her canlı güler sevgiyle,
Soluyan nefesin telleri sevgi…
Ana kuzusuna meler sevgiyle,
Yavrum diyen sesin dilleri sevgi…

Şefkatle beslenir büyür sevgiyle,

Vatanım Türkiye, Türk’üm diyenin
Yediden yetmişe can borcu vardır!
Havasın soluyup, aş’ım yiyenin,
Minnet borcu değil, can borcu vardır!

Kolsuz ve bacaksız gezen şahide,

Menekşe, gül, sümbül ektim bahçeme,
Meyve verdi, dostluk serdi çevreme.
Gonca oldu, sevgi saldı ülkeme,
Işık, ışık; çiçek, çiçek çocuklar.

Meyve verir bize bağlar onunla,

Düşün hele biraz, düşün Şahan’ım,
Kudurmuş köpeğin salyası bitmez...
Hainlerle işin zordur Şahan’ım,
Kudurmuş köpeğin salyası bitmez...

Uyanık olmazsan kurbanı seçer,

Uyuttular yıllarca,
Uyan artık Türkiye’m.
Dayattılar tonlarca,
Uyan artık Türkiye’m.

İçimize sızan kim,

Aras deldi kalbimi parçalara bölündüm,
Gurbet etti yurdumu yaban gibi göründüm,
Bekliyorken toyumu, taze fidan gelindim,
Yazımı güz eyledi, zahmetine yandırdı…
Ayırdı beni benden yad ellere döndürdü.

Ne Hrant’ım ben, ne de İvan, olmaz da zaten,
Yok başka bir adım, Mehmet’im ben.
Damarda ki kan bile Türklük akarken,
Türkoğlu Türk’üm ben, yurdum Türkiye’m! ..

Vatan nedir diye sorarsan şayet,

Üzülmeyin sakin olun,
Hainler sıraya girsin.
Soyu, sopu bozuk onun,
Vatan, millet nerden bilsin? ..

İster gerçek, ister fani,

Tilkiki bekler evet pusuda dikmis göz’ü
Çünki Türk’ün artik cürümüs öz’ü
Nihat derki her yana atmis atas’i köz’ü
- Eriyorsun diyerek biz her zaman halkıma
- Yuvarlanıp gidersin döndün sen bir salkıma

Doğar doğmaz anası gurur duymuş,
Bu yiğidin adını Oğuz koymuş.
Kırgız, Kazak, Türkmen hepsi bir boymuş,
Herkes gibi değiliz biz sıradan!
Hamdolsun ki, Türk yaratmış Yaradan!