Mehmet İslami Şiirleri - Şair Mehmet İslami

Sesin duyulmuyor yahu
Ölümüsün dirimisin?
Dünyalığa benzemez bu
Cennetteki Huri misiz?

Omer tutmuştur kolundan

Yiğid mücâhidi İSLÂM Aliyev
Sana söylüyorum dikkât et emi;
Karabağ Türkündür deki türkü sev
Acizâne Tenvir ederim yeni

Ben Türküm bu dünyâ bana emânet

ÎLİM’DEN GELİR:

Derviş girerse düşe
Îlimden haber gelir
Çiğ olan rûhlar pişe
Filimden haber gelir

Bitecektir; çünki böyledir usûl
Mevt-i mevtaları kor teneşire
Mevâhire garip bakıyor nesil
Konunca; gasleden yur, teneşire

Sabır kazanında kaynar pişersin

Eli tutmaz gücü yetmez olanlar
Bin senede bir arpayı yolamaz
Boşa gelip boşta kalmış kılânlar
Hakikâtin deryâsına dalamaz

Nasip olanlara, İMÂN nimeti

İLM-İ KÂMİL DİLERİM

Gardaş derd’i gardaşını dağlarken
Didelerden hicran nehri çağlarken
Kazakistan şühedaya ağlarken

Gûş ile fehmettim ifadelerden
Akıl muhal kalır dört cihetinden
Mayâ tutturduğu ol kâselerden
Öznesi turabın kesâfetinden

“Ellâh: İbrâhim’i hani bir zaman
İmtihanı sözler ile denedi
İbrâhîm yerine getirdi hemân
Onlar münkir ben nideyim demedi

Buna göre; Hak Teâlâ ‘der senden

Rabba İmân eden müslümanlara
Âkabinde Nemâz ve Zekât düşer
Şehadet getirip inananlara
Mirâc-ı Nemâzdır ve Zekât düşer

Sonra da Anayla, Baba geliyor

Güneş aynı yerden doğmaz her sabah
Doğduğunda güller açar gülerken
Afakı kapladı dumanlar eyvah
İnse cinne ulvî rahmeti varken

Seher vakti vakitlerin şâhıdır