Kürre i arzdaki yedi kıt’a da
Kale bizim, beden bizim, şar bizim
İzzeti nefs şehid yatan ata da
Kılıç bizim, kalkan bizim, tar bizim
Yoğrulmuştur toprağıyla taşıyla
Koç yiğide ver meydanı diyen muhtereme nacizane dedim ki: BU NEYİN KİMİN MEYDANI? İfadesiyle yaptığım NAZİREMDİR Gönül dostlarım ve Şuara canlarıma arzolunur Sevgimle!
‘Şu yeryüzü er meydanı
Gönül sevmez her meydanı
Yüreksize yorgan döşek
Koç yiğide ver meydanı’
BU MEYDAN ER MEYDANI
ER GÖRMEM HER MEYDANI
YATANA YORGAN DÖŞEK
YİĞİD DE GÖR MEYDANI
ÖDLEKLER GERİ GİDER
BU MEYDANDA PERDAH VURMAK BEDELİ
Öyle bir meydanda tur ediyoruz
Tavşan avcı olmuş tazı peşinde
Bu acayip bir alâmet diyoruz
Şu kaçan kurtların, kuzu peşinde
Bu meydan Akdeniz Mehmed
Başka er yok, dur meydanda
Parti, Parti demet, demed
Düşmanını sar meydanda
Sütü vermez oldu inek
Nesli cedid ise bu Târîhten Türk kimliği
Silenler bu zankoçlar marifeti, hinliği
Neseben aşkedilmiş düşmanlık hodbinliği
İSLÂM’a ok atarken çekmiyorlar ki güçlük
Aman dikkatli olun bu gelen hazin gençlik
Bu nasıl bir devlet düşmanlarına?
Hilkat garabeti döktüğü diller
Meclis de kıripto şişmanlarına
Her ne hikmet ise kalkmıyor eller
Önce parti kurdurup havlatıyor
BUNDAN GAYRI MARTAVALI DİNLERİM
Kimin ne duyduğu ilgilendirmez
Ahd’e sadık Sâlih kulu dinlerim
Kim derse şuara bilgilendirmez
Altına serdiği çulu dinlerim
Çok yaşa kartallar kaldırdı onun
İçine girdiği uçan balonun
Balığa, bıçaktır harâmın senin
İsyânkâr beyinler bedene yüktür
Amennâ bittâbî Allâh büyüktür
Kim derse; eşkiya yalan dünyada
Hükümdar olamaz, diyen yalancı
Hükmü var Boluda, Muş, Adana da
Semeri taşıtan, palan kolancı
İstanbulda Adana da Kiliste
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!