Bismillâhi dedin yürü Mehmedim
Karşında yol verir kale, beden, sur
Kâfirin leşini sürü Mehmedim
Aldın Yaratandan ilâhi destur
Akılsızdır kâfir düşman Mehmedim
Er meydanına liyâkat serdiğimde gülerim
Namertleri çukurunda gördüğümde gülerim
Şaşı bakan beyinlerde İmân şimşeği çaksın
Gürzü küfrün bakırına vurduğumda gülerim
Zârif olan zârlar ise fiske ile üzülür
Vur sineğe, vızlamasın bir ara
Bataklığı sulayanlar gerinen
Yüz senedir ettikleri maskara
Kol koladır sağırınan körünen
Dâimâ yiğidim vatan bizimdir
Turaptan halkolup rûh verilince
Cenneti â’lâ’da bir hoş idim ben
Meleklerin üstünde yükselince
Cem’i mevcûdatta bir baş idim ben
Evvelki gün çıktım Pazar yerine
Efendi; nedir bu sıralar dedim?
Dedi beğim inme fazla derine
Kabir suâlimi? soralar dedim?
Baktım kadın erkek kucak kucakta
Kur’ân-ı Kereîmdeki kıssalalrın kıssası
Ne davud ne Süleyman emsal olamaz kat’i
Ne zülkarneyn ne Üzeyr ne Lokman ne Mûsâ’sı
Çektiller elbetteki en büyük meşakkatı
Sevginin zararını sevgisiz eşek vermez
Mazeret, insanın kendi kendini
Uydurarak kandırdığı yalandır
Güzel bulur kaderdeki dengini,
Teferruatsa mugayir olandır
Altı günde kâinâtı varetti
Hak yolundan şaşan aşık değil dir
Gide gide yara düşer görürsün
Çukurda inleyen maşuk değildir
Şeytanın elinde kaşar, görürsün
Esrarıyla bezelidir şuara
Geldim dostum geldim açtığın ayak
Adımı atınca ibret alan kim?
Nusdan anlamazın lâyıkı dayak
Devlet gemisinden geri kalan kim?
MÜCAHİH-İ İSLÂM DELİ DUMRULUM DERTLİ POLAT'ımın YAR DEDİĞİN DİYE İFADE ETTİĞİ GÖNÜLLER GÜLZARINDAN RAYİHASI NI ALDIĞIM DEYİŞİNE İSTİNADEN ACİZANE NAZİRE KABUL EDİLİ RSE DEDİM Kİ:
YÂR DENİLEN SENDEDİR: BİRR’İ TANI
Yar denilen yaratanın varıdır
Yar denilen âşk yarında sır olur
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!