Mehmet İslami Şiirleri - Şair Mehmet İslami

İki âşık çıkmış er meydanına
Her birinin ayrı hüneri vardır
Peşrev vurarak varırlar yanına
Ellerinde kopuzları sazlardır

İri başın sözlerine inanma
Dağlardan Meclise indi köpekler
Asil Türk milleti Müslüman amma
Neylesin boynuna bindi köpekler

Zinâ serbestiyle vuruldu yama

Baktığımda gözlerine
Küfre karşı azanım ben
Kâfir amel defterine
Cehennemi yazanım ben

On Ekim eldeki kozu

Dede Korkut mızrağı ciğerine kimsenin
Batırmadan Dumrul babından gittiğini
Özde Cennet iksiri olan herhangi cenin
Hayırıda şerride irtikap ettiğini,

Yusuf’unun âşkından İsrail gözden oldu

İKİ UCU GÖRÜNÜYOR HATLARIN

Yok iken var etti yahudi seni
Efendinken; sana kul etti beni
Toprak bile kabûl etmedi teni
İngilizin sırtında kaputların

Nasıl ki bir tek di, kendi başına (s.a.v.)
Giderdi; ol HIRA MAĞARASINA
Titreyerek baktı arkadaşına!
İKRA BİSMİ RABBİK hulâsasına

Yaratan Ellâh’ın adıyla oku

İKRÂ’ diyor sana seni yaratan
Mâzî oku, atî oku gün oku
Şayet kirli gider isen buradan
Ayet oku, gâyet oku, yan oku

Kendini okuyan Allâh’ı bulur

İKRA’ emri ile okur isen kul
Okuduğunu yaşayan adam ol
Anlamayan kimsede Hımar ı bul
Olur, Semerinde palan kolan çul
Boynundaki boyunduruğu haki

Asırlar öncesinde Yunus emre demiş ki:
İlim, ilim, bilmektir, ilim kendin bilmektir
Bu Hakiki düsturu nefsine söylemiş ki:
Sen kendin bilmemekle benliğini silmektir

Okumak ile kurar ilim tahtını başa

Müslümana yurdu, kâfir olur mu?
Ok yayından çıktı geri gelir mi?
Moskova waşintondan ayrı kalır mı?
Çin,Paris, sancıdan ağrıyor böğrü
Londra gel diyor, açmışta bağrı