Mehmet İslami Şiirleri - Şair Mehmet İslami

Dönmeler Vatansızlar
Dîn inler vatan sızlar
Meclise doldurulmuş
Havluyor vatansızlar

Vatansızın babası

BU VATAN BENİMDİR BENİM VATANIM

Bu vatan benim diye nutuk atan vatansız
Toprağın bile kabûl etmediği bir züldür
Nesebî gayri sahih başa çakılan kansız
Çaldıkça tapınana feyiz veren bir zildir

Ey yüz seksen düvel düşman güruhu
Bu vatan verilmez bura Türkiye
Nöbette Âli’nin Ömer’in ruhu
Bu vatan verilmez bura Türkiye

Vatanda; vatansız hemde mecliste
Millete, devlete buğuzu kince
Doludurlar; ka’le alınmaz hiçte
Böyle zerzevatlar Türk’müdür sence?

Edebi edepsizler zimmetlemiş

BÜTÜN DÜNYAYA VE İSLÂM ÜMMET TÜRK DÜŞMANLARINA BU VATAN DERKEN BENİM KÜRREİ ARZ VATANIMDIR SORUYO RUM:

BU VATAN KİMİN?

Hallâkı kün fekan vatan Sahibi
Emânet ettiği ikrâmı bana

Bu vatan aç cıplak palandökende
Arşa; buzdan direk olanlarındır
Yedi düveli denize dökende
Abide–i Şeref olanlarındır

Ha Çerkezköy ha Şemdinli ha Konya

Eceli gelen köpek mescidin duvarına
Gider dayanır siğer dememiş mi atalar?
Bu gün yapılacak iş koyulunca yarına
Pekiyi demişlerde, torunları tepeler

Bu yonulmamış domuzun potağı yonanlı

Poyrazoğlu bozulmayan kalmadı
Şehiri, beldesi, köyü bozuldu
Ne mutlu türküm diyenler gülmedi
İslâmdaki Türklük soyu bozuldu

AGİK! başı ermeni
Akdediyor fermanı
Kesilince dermanı
Arıyorlar bak işte
Girilecek ormanı

BUYURUNUZ MUHABBETE ERENLER

Buyursunlar efendim Müsaid-i hâl olan
Erenler dergâhında gelin özü bulalım
Melekler selâmlaşır Görse izmihlâl alan
Mikâille İsrafil el uzattı alalım