Mehmet İslami Şiirleri - Şair Mehmet İslami

KİM ÜLKÜCÜ, ÜLKÜ NE, ALPEREN KİM ÖYLE Mİ?

Dünyâ menfaatini elinin tersi ile
Arkasına buranlar Ülkücü Alperendir
Makam mevki tacını tahtını kürsü ile
Konteynıra verenler Ülkücü Alperendir

Vur Ellâh Lillâh âşkına
Gir cennette ADN köşküne
Er hürlüğünün meşkine
Eller varsın yaksın kına

Bak gardaşım, ama ri ka

Evet, yetmiş beş yıldır zembille sudan çıkan
Mekânsız yersiz yurtsuz yahudilerdir yıkan
Ortadoğu martaval Türkistan derdi çeken
Dertlilerin dertmendi Kahraman Türk Milleti
Künyeden silecektir bu yahudi zilleti

Seher vakti uykusundan kalkmayan
Şafakta tansıza dîn anlatılmaz
Güzel ahlâk kurnasından akmayan
Hüsünsüz zansıza dîn anlatılmaz

İnsanmıdır değil sureta fosil

Giden gitti kalan varsa şöyle bir
Kozmik odalar gir Ahmet önce
Döktükleri salyaları irindir
Dönme defterini dür Ahmet önce

Dedim; Cihâd karşısında kimlerdir
Domuz, Maymun, nankör hır dedi, gitti
Bir yanda Sakarya bir yanda BEDİR
Ehli küfr leşkeri hor dedi, gitti

İSLÂM’ ın herhâlde emri ileri

Parasız; Yahudiye
Beyni; sana satana
Boynuz; eder hediye
Öze nifâk katana

Hacmi yok cirmi nedir?

Deli bir kuyuya taşı atarda
Kırk akıllı çıkaramaz değil mi?
Cehenneme seyreyleyen katarda
Eman deyip yakaramaz değil mi?

Bilirsin ki her köye şart bir deli

Hilâl kaşlarına hayran olduğum
Beni katletmeğe fermanın mı var?
Gökte arar iken yerde bulduğum
Senin; benden başka kurbanın mı var

Bir Ellâh’ı, Bir Habîbi bir seni

Deprem, yangın sel afat’ı
Emir eri değiller mi?
Yerin, göğün yedi katı
Hep neferi değiller mi?

Temmuz ile Ağustosta