Mehmet İslami Şiirleri - Şair Mehmet İslami

Yakmakla yakmamak ateşin işi
Emri aldığında dumanı çıksın
Âşkı ilim kül eyliyor dervişi
Yanıp kavruldukça gümanı çıksın

Projeyi başhahamlar çiziyor

NEYE, NİÇİN, NE DİYE, AKROSTİJ!

 LLÂH’ın kürrei arzı tamiri
R ABB’lığına tazim,beyti Mamûru
Ş irki isyânı ilk Habil etmişti
I khâr’a, kavmiyle oğlu gitmişti

B irdir Ellâh tekliğinde şüphe yok
E zelden temele salınmıştır kök
S ökebilirseniz müşrikanlar, sök
M evlâmız gânidir kulun eder tok
E den, kendi kendisini beşer, çok
L âyüselin emriyle seyrediyor Fok

Yaratanın lütfettiği harika
Esrarı ilâhi kulda değil mi?
Dişi-erkek alâmetifarika,
Cins-i farikalar kılda değil mi?

Habibi kibriyanın şefaati

Müslümanı yalan bilmez tanırdım
Süslümandır bile bile aldandım
Müslüman diyerek hep inanırdım
Bal akan zehirli dile aldandım

İşte benim için, için yandığım

Yüz yıldır uyursun Âlîşan; uyan!
Devr-i Felek hitâm buldu dediler
Düşman içeride sır değil a’yân
Beslediğin hain kuldu dediler

Dikkât dikkât dikkât dikkât diyorum

Bu müslüman ülkenin başındaki âlimken
Beytullahı kapatan cinayet hangi dinden?
Yahudinin uşağı icâzeti kendinden
Buna nasıl dayanır Müslümanın fıtratı
Üsküdarı geçti Rum altında yonan atı

ALEM-İ RÜYÂDAKİ İMTİHÂNIM

Rüyâ aleminde üç kişi gelip
‘Selâmün aleyküm can’ demişlerdi
Canlı bir cenâze olduğum’ bilip

Âlemlere Rahmetsin buyuran Yaratana
Nazâr kıldığındaki gözlerinde Ellâh var
Hayret edip de seni dinler Âmine ana
İrfanıyla görür ki yüzlerinde Ellâh var

Hira mağarasında Cibriyli emîyn ile

Ey erenler Ey canlar
Hakikatler görülür
Beni Âlevi anlar
Gayrileri sürülür

Ehlibeyt bilmeyene