Mehmet İslami Şiirleri - Şair Mehmet İslami

Neye lâyık kıldı ise onun ile bezemiş
Onsekizbin âlemleri mevcûdatı Yaratan
Yeryüzünde insanlığa halifemsindir demiş
Cennete girmesi için imtihanı Yaratan

Ne kadar çok sevdiğini nemâz ile bildirir

Kederin Çilenin gamın yekünü
Terkederek kâinatta kökünü
Dağın taşın almadığı yükünü
Yüklendim sırtıma taşıyorum ben

Bindokuz yüzdoksa dörtte vurdular

Namerdin üstüne rahmet yağarken
Susuzluktan çatlar gölümüz bizim
El çınarın tepesine ağarken
El atsak kırılır dalımız bizimGüzel kelimeleri behimi

Zamane de fitne gemi edinmiş

Ateş suya giremez mi?
Gemidenizde yanıyor
Su benzine benzemez mi?
Balık mı suyu tanıyor?

Kara aka ak karaya

Diyarbakırdadır Pa. Ka. Ka. yolu
Dedi mesut denen yahudi kulu
İstanbul, engara antalya, Bolu
Antakya, Adana yahudi kolu

Viyana at sürerdin cephede

Cehennemde sakinliğin zâhirdir
Nemrutla Firavun firesindensin
Mevcûdat yaratan ELLÂH’tır tek bir
Malûm âhir zaman süresi’ndensin

Ahlat’tandır gemisi, gezdirmeğe çalışır.
Ummanda tayyareyi yüzdürmeğe çalışır.
Köstebeğe semada rüzgârı deşeletip.
Sürüngen ölüsünü azdırmağa çalışır.

Solucanı havada uçuruyor o şeyler.

B O Z U K

Bozulmayan ne kaldı ki
Piriz bozuk fişler bozuk
Kelimeler felç oldu ki
Dudak yırtık dişler bozuk

Benki Akınlarda Koca Memilim
Küfürü dilmezsem yuh densin bana
Hatça Beynim Kara Murad’ım dilim
Can feda bilmezsem yuh densin bana

Kazıklı voyvoda çıkıp yoluna

Ol felâket, ol zelzele, ol hattâ
O’ her yerde her salise saatta
Birinci veyahut onuncu katta
Feryâdı figanla biten hevesin
Ellâha ulaşır, yükselen sesin