Bu vatan aç cıplak palandökende
Arşa; buzdan direk olanlarındır
Yedi düveli denize dökende
Abide–i Şeref olanlarındır
Ha Çerkezköy ha Şemdinli ha Konya
Eceli gelen köpek mescidin duvarına
Gider dayanır siğer dememiş mi atalar?
Bu gün yapılacak iş koyulunca yarına
Pekiyi demişlerde, torunları tepeler
Bu yonulmamış domuzun potağı yonanlı
Poyrazoğlu bozulmayan kalmadı
Şehiri, beldesi, köyü bozuldu
Ne mutlu türküm diyenler gülmedi
İslâmdaki Türklük soyu bozuldu
“Kul hatasız olmaz mâdem ki kuldur”
İSTİĞFAR; etmemek şeytani kıldır
Amel defterinden; günâhı sildir
Hevâi hevesi ebeden öldür
Sen olan benlikten ENE’yi kaldır
BUYURUNUZ MUHABBETE ERENLER
Buyursunlar efendim Müsaid-i hâl olan
Erenler dergâhında gelin özü bulalım
Melekler selâmlaşır Görse izmihlâl alan
Mikâille İsrafil el uzattı alalım
Erenler cemine postu serenin
Muhabbeti âşikârdır dediler
Destur alıp bu dergâha girenin
Külâhına sarık sardır dediler
Eza, çile dolu bu musibetler
Keramete RACİ haz demedim mi?
Eşrefi mahlûkken bu nedametler
Gözlere doldurur toz demedim mi?
Akıllar bağlanmış var ile yokta
Rabb! Biz’lere ihsan etmiş duâyı,
Cennetlikler arasında olmayı,
Sevgi saygı menfezinde kalmayı,
Yaradanım takdir eylemiş ezel
Gönülden gönüle yol vardır özel
Hergelenden süzme, diyorki mâzi
Hele ona bir sor; nicelisin sen
Anarşi, ihtilâl, olmadı, gezi
Yâhûd Yossi Kohen hecelisin sen
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!