Mehmet İslami Şiirleri - Şair Mehmet İslami

Saadeti BESMELE’DE görenler
Âşık olsa da bir olmasa da bir
Soğan koyup ekmeğini dürenler
Şişik olsa da bir olmasa da bir

Yapılan hoş lâtifeden alınan

Sabır ilmin başıdır
Sabretmeyen şaşıdır
Sabır ile imtihan
Yaratanın işidir.

Sabır acıdır amma

Sabrın sonu selâmettir
Sabreden erer kemâle
Buyurulmuş ki rahmettir
Müntazır kılar Cemâle

Kılıç kında mahpus elde kelepçe
Başım darda iken nasıl çıkayım?
Mürüwet mevtadır gönül halepçe
Ruh mezarda iken kirmi yıkayım?

Başımıza yular takan kefere

Ecelin tegayyür etmediğini
Biliyorsun Âşık Enver Gürkâni?
Ordunun emirsiz gitmediğini
Biliyorsun âşık enver Gürkâni

Yapılmamış ise îmâni aşı

Ben arıyım a canlar, sanman eşşek arısı
HAKK’tan Sırrım, bal yapıp beyin kovanlarına
Teferruattır artık ilerisi gerisi
Söz anlatmak ne-mümkün Lâle soğanlarına

Arı, Allah’ın sırrı: Melek hased gütmedi

Turabımız hakinin hikmetini
Manevi basiret gözde görelim
Halk eyleyen Ellâh’ın şefkatini
Kabuktan çıkarak öz de görelim

Arşa yükseliyor dillerden firak

Ben sana gider iken
Mesâj yaz demedim mi?
Hasretin belim büken
Doğrulmaz demedim mi?

SADRINA ŞİFÂDIR YEDİĞİN DAYAK

Ey beyini meflûç dilinde akrep
Çizmeden taşarsan yok olur koyak
Meydana çıkmana herkimse sebep
Gül yüzlü şeytanla yaparsın kayak

Ne sahili koyar ne de denizi
Düştüğü yerleri yakar demişler
Soldurur yanağı güllü benizi
Kancasını sağlam takar demişler

Yeşilin düşmanı ruhu karalar