Mehmet Halil Şiirleri - Şair Mehmet Halil

’Kaderim bu, böyle yazılmış yazım,’’
Kader benim!
Bütün kapıları açan anahtarım.
Kader benim, hayattaki çilingirim.
Ben kadere inandıkça ben değilim.

Adalet ağır bir külçe gibi
Zorlamayınca kıpırdamıyor
İşin kötüsü,
Her gün aşk ilan ettiği kadınlara saldırıyor

Başkan ‘’sıkıysa çıksın yalanlasınlar’’ demiş…
Çok haklı;
Yalan söylemek suç değil,
Oyunu bozmak, yalanı açıklamak suç

İçimde bir nehir var sanki
Ve akışı öyle hızlı ki
Başıbozuk, kontrolsüz…
Süpürüp atıyor önüne geleni

''Kaşıkçı için adalet arıyoruz!''
amaaaa!
Kendi kayıp 'kaşıkçılarımızı' bulamıyoruz.
Adalet rüyada...

Allahu taalanın bir emri
internet kullanamıyorum,
otuz günden beri
sizlere yeni kavuşuyorum.

Kazmaları seçtik birkaç ağaç dikerler diye
Meğer husumet varmış aralarında ağaçlar ile
-Bizde ne kadar da cahilmişiz-
Ağaç kazmaların bir yerine geçermiş
biz bundan habersiziz.
Kazmalar buna bir hayli içerlemiş…

Son zamlardan sonra emekli maaşım bayağı aşındı. Mecbur olmadan evden çıkmıyorum. Recep Bey'in genel seçimlerden önce vaat ettiği (cezaevlerinin havalandırma alanı gibi sunulan) Kahvelerden birine gideyim de bir bardak çayla yanında bir kek yiyip kendime geleyim dedim. Kahveyi ve keki ararken on çay parası ve kek parasını dolmuşlara verdim...
Umarım mahalli seçimlerde kahvehaneleri ve kekleri hatırlatan olur seçim yalanlarını söyleyenlere...

Kendinde olmayanı arama telaşı

Dinler çok tanrılıydı, tek tanrılı oldu.
Dünya düzdü, yuvarlak oldu.
Öküzün boynuzundaydı, boşlukta dönüyor…
Aya çıkılmazdı, çıkılıyor ve dinler kabulleniyor…

Ne güzel yerler gördüm,
Ne güzel resimler paylaştım
Her yerde ayrı bir güzel doğa…