Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Kefensiz, mezarsız bedenlerin parçalandığı
Acıların uç verdiği
Çakalların kuşattığı
Yürek yakan topraklarda
Boğuk, nefessiz, sessiz olan çığlıklarımız
Can damarı yırtık, acıya mıhlanmış Yüksekova’yı fena sardı

Kalbim seni bana sorup duruyor
Gözlerim o gözlerini arıyor
Hasretin yüreğimi deldi geçti
Sensiz gün doğmuyor, gece bitmiyor

Sen gittin gideli ben ağlıyorum

Kevser suyunu kutsal sayan
Ülkemin suyuna bent koyan
Doğayı içten yaralayan
Zalim göllerimize kıyma

Her dönem karanlığa hayran

Gece limanına demirlenen
Soluğun sessizliği
İçimde sancıyor
Bu ne dingin
Ne durguluk
Sinsi bir vurgun olmuşsun

Yine tanklar, toplar çıktı alaydan
Karar alınmış bir kanlı saraydan
Fakat ateş akıyor sağdan, soldan
Yüreğe acı düşmüş can yanıyor

Her yer yangın her yer yine dumandır

Yürek, köz düşmeyi görmesin
Acılar, ahlar bitmek bilmez
Eğer dert gelip seni bulursa
Ömür tükenir, dert tükenmez

Bir gün, yüreğe gam düşerse

Yaralı bir kuş misali, eğilmiş gökyüzün altında
Yalnızlığıyla başbaşa kalan
Yarınlara umutla bakması bile
Yasak
Şu kötü günlere ilenen
Buruk gülümsemeleriyle

Bir acıdır içimi sardı
Şu üzüntüden öleceğim
Sevdiğim o yar benden küsmüş
Yüreğim kanıyor yüreğim

Beni dertte derde salan yar

Uzak oluşun derinden yaraladı beni
Özlemini çeken yüreğime
Ateşi doldu
Alev dalgaları kavuruyor içimi
Her köşesinden yoksulluk yaşanılan
Ülkemde

Bize yol verin yol verin ey dağlar
Dereleri, vadileri aşalım
Biz kurda, kuşa, şaha yem olmadan
Yıldızlara, güneşe ulaşalım

Bize yol verin yol verin ey dağlar