Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Ay dilê min! Agahdar be, min xem e
Van rêyan û çiyan de te digerim
Ax dilê min, ez bimirim evîn zor e
Min fîxan, min vizar e, tim digirîm

Bi rojane ji min re xemgînî ye

Her tim bo te pir dinalim
Bi rojane te digerim
Heta giyana min hebe
Tu car, ez te venagerim

Tu him dilî him kezebî

Delalîya mine bi dil keser
Rojane aramî tune ji bo min
Li vê girtìgeha reş û tarî de
Ez dixwazim her şev were xewna min

Yüreğe umut düşerse eğer, kışlar bahar, geceler gündüz olur
Dümdüz olur kanyonlar; geçit vermeyen dağlar
Vakitli, vakitsiz
Dillere
Bir ezgi düşse
Eğer

Şu acayip, kapkaranlık dünyada
Kimi çok açık gezer kimi peçeli
Kimisi zengin, kimisi fukara
Kimisi akıllı, kimisi deli

Şu dünyada bir çok garip haller var

Yine efil-efil esen rüzgârla beni sarhoş eden
Buram-buram kokun geliyor
Çok uzaklardan
Ne çabuk unuttun
O günleri

Ey çağıl, çağıl içime akan ilkbaharım
Şimdi sana belki kuşluk vakti
Belki şafak
Bana
Her şey karanlık

Kuruyan topraktır, susan su, küsen güneştir, akıp giden zamandır
Her gün doğuşuyla; mateme hazırlanan şu kocaman coğrafyada
Ağlayışlar arasında halka, halka kopup giden
Çocuksu umutlardır
Yok edilen
Yaşam

İçinde mavilikler dolu, tepeden tırnağa hep deniz kokan
Şöhreti dünyaya yayılan
Yedi tepe üstünde
Deniz kenti olan İstanbul'da
Gagalarına simit atılan
Martıların ardı sıra kanat çırptıkları

Savurdu beni baharın rüzgârı
Bir soysuza, bilmeze yâr eyledi
Hep yoldu yürek, gönül kanadımı
Koca dünya'yı bana çöl eyledi

Bir yanım derttir, bir yanım ısdırap