Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Toprağa tohum ekeriz
Zararlı otu sökeriz
İşçi, köylü, emekçiyiz
Yoruldukça ter dökeriz

Pis nefsine uyanlara

Yürekleri sıcak canlıları katledenler
Hayvanlara zulüm edip
Sevinç duyanlar
Ey kıyıcılar
Ey zalimler
Hak çalanlar

Yalanlarıyla, gaddarlıklarıyla, yaşamı çiğniyenlerin
Yüreğine kötülük işleyenlerin
Bitmeyen, tükenmeyen
Mertliği olmayanların
Hırsıdır
Sömürenlerin dünyasıda bendeki olan soğuk ölüm

Alev, ateş sardı tüm dünyamı yanıyorum
Ağla gözlerim ağla virane oldu bağım
Heyhat ne ömrüm kaldı, ne sabrım, ne takatim
Ne çabuk geldi geçti benim gençlik çağım

Ağla gözlerim ağla rahat değil yüreğim

Dert
Ölüme alıştık
Acılarla tanıştık biz
Her gecenin sabahında
Kapılarımızı kırıp hanemize girenler var

Bi kula welêt ez birîndar im
Wek êgir dişewitim, ez êtûn im
Wek gulên bêav, çilmisî û bêber im
Derdê min giran e, lewre diqelim.

Ez evîndar, ez tim bêhal im

Yine Newroz’u kara gün saydılar
Günümüze zehir, zıkkım kattılar
Kemal’ine ağlayan canım anam
Diyarbakır’ı kana buladılar

Tüm geçitlere barikat kurdular

Ew Newroz’a siltani,
Dar gopalê xwe halide;
Go:zivistan tu here, nezvire!
Îro şunve bihare û xweş roj e.

Roj bîst û yek ê Adar’ê!

Ey sırrına akıl, us ermeyen adresi, mekânı meçhul
Güneşi doğuran, geceyi karartıp zindan eden
Zengine hep çok
Köleye
Köylüye
İşçiye hiç vermeyen

Em rabûn dîsa şere,şerê girane
Hêdî hêdî dimeşin gelê Kurd'ane
Mije,dumane û berfe me şîwane
Derdê me qasî derdê bindestane

Dîsa êrîşe lo ser me ço,şiv,şepik